Σε μια ειλικρινή συνέντευξη, ο Σπύρος Μπιμπίλας μίλησε για το κίνημα metoo και την επιρροή του στο ελληνικό θέατρο. Ο γνωστός ηθοποιός, με χρόνια εμπειρίας στον χώρο, ανέδειξε μια αλήθεια που λίγοι τολμούν να πουν ανοιχτά: πολλοί επέλεξαν να πάρουν αποστάσεις από το κίνημα, προτάσσοντας την καριέρα τους έναντι της αποκάλυψης της αλήθειας.
«Το metoo έγινε γιατί ο κόσμος του θεάτρου πείνασε», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας πως η πανδημία δημιούργησε ένα περιβάλλον όπου οι καταπιεσμένες φωνές βρήκαν επιτέλους διέξοδο. Η έλλειψη δουλειάς και η ανάγκη για δικαιοσύνη έσπρωξαν πολλούς να μιλήσουν για καταστάσεις που για χρόνια κρατούνταν στο σκοτάδι. Ωστόσο, σήμερα παρατηρείται μια διαφορετική στάση.
«Βλέπω πως αρκετοί άνθρωποι έχουν αποστασιοποιηθεί, γιατί κοιτούν πρώτα την καριέρα τους», σημείωσε, τονίζοντας πως αν κάποιοι από εκείνους που γνωρίζουν μυστικά μιλούσαν επίσημα, οι καταθέσεις τους θα έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στις δικαστικές υποθέσεις. Δυστυχώς, ενώ σε ανεπίσημους κύκλους ακούγονται ψίθυροι και αποκαλύψεις, όταν έρχεται η ώρα της δικαιοσύνης, επικρατεί η σιωπή.
Η τοποθέτησή του φέρνει στο προσκήνιο ένα δύσκολο ερώτημα: έχει τελικά το metoo την υποστήριξη που χρειάζεται για να επιφέρει πραγματική αλλαγή ή παραμένει ένα κίνημα που σταδιακά χάνει τη δυναμική του; Ο Σπύρος Μπιμπίλας πιστεύει πως η αλήθεια πρέπει να βγαίνει στο φως, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι κάποιος ρισκάρει επαγγελματικές ευκαιρίες.
Όσον αφορά τη δική του πορεία, ο ηθοποιός δεν δίστασε ποτέ να δοκιμάσει τα πάντα. «Έχω παίξει από τον Μιχαηλίδη έως τον Σεφερλή, από την Επίδαυρο μέχρι το πιο μικρό, απομακρυσμένο θέατρο», ανέφερε, δείχνοντας πως για εκείνον η τέχνη δεν έχει όρια. Ίσως αυτή η ανοιχτή του στάση απέναντι στο επάγγελμα να είναι και ο λόγος που μιλάει τόσο ελεύθερα για ζητήματα που άλλοι αποφεύγουν.
Το αν το metoo θα συνεχίσει να φέρνει αλλαγές ή αν θα ξεχαστεί με τον χρόνο, είναι κάτι που θα δείξει η πορεία των πραγμάτων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι αλήθειες που αποκαλύφθηκαν δεν μπορούν να αγνοηθούν. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να μιλούν, η ελπίδα για ένα πιο δίκαιο και ασφαλές περιβάλλον στο θέατρο παραμένει ζωντανή.