Η Σόφη Ζαννίνου μίλησε με ειλικρίνεια για μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, περιγράφοντας την αφοσίωση και την αγάπη που έδειξε στη μητέρα της τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν, η ηθοποιός μοιράστηκε τις σκέψεις της για τη φροντίδα της μητέρας της, η οποία έπασχε από άνοια.
«Για δύο χρόνια δεν έκανα απολύτως τίποτα. Ήταν συνειδητή επιλογή μου», δήλωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως από τη στιγμή που η μητέρα της αρρώστησε, επέλεξε να είναι συνεχώς δίπλα της. Από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, η παρουσία της ήταν αδιάκοπη. Ακόμα και τις νύχτες, δεν ήθελε να αφήνει τη μητέρα της μόνη, επιλέγοντας να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο για να είναι σε επιφυλακή.
Αυτή η απόφαση, αν και δύσκολη, ήταν για την ίδια αυτονόητη. «Η μαμά μου ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, γεμάτος αγάπη και δοτικότητα. Δεν μπορούσα να την αφήσω να περάσει αυτή τη δοκιμασία μόνη της», ανέφερε συγκινημένη. Παρά τον πόνο που προκαλεί η άνοια, καθώς βλέπεις έναν αγαπημένο σου άνθρωπο να σε ξεχνά, η Σόφη Ζαννίνου στάθηκε με δύναμη και αξιοπρέπεια.
Η σχέση της με τη μητέρα της ήταν πάντοτε ιδιαίτερη. Από νεαρή ηλικία, αισθανόταν πως είχε αναλάβει το ρόλο της προστασίας της. «Από τα 15-16 ήμουν εγώ η μαμά της μαμάς μου», αποκάλυψε, υπογραμμίζοντας πόσο δεμένη ήταν μαζί της. Αυτός ο δεσμός την έκανε να αντλεί κουράγιο ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Όταν ρωτήθηκε για τον χαρακτήρα της, η ηθοποιός εξήγησε πως έχει κληρονομήσει στοιχεία και από τους δύο γονείς της. «Δεν είμαι γλυκιά με όλους, μόνο εκεί που πρέπει», είπε, τονίζοντας πως εκτός από τη στοργή της μητέρας της, έχει μέσα της και τη σκληρότητα του πατέρα της. «Εκεί που πρέπει γίνομαι χαλί να με πατήσεις, αλλά εκεί που δεν πρέπει γίνομαι αγριόγατα».
Η απώλεια της μητέρας της ήταν ένα μεγάλο πλήγμα, αλλά η συμμετοχή της στο Grand Hotel της έδωσε μια ευκαιρία να ξεφύγει και να βρει ξανά λίγη χαρά. Παρά τον πόνο, η ίδια συνεχίζει να κρατά ζωντανή τη μνήμη της, μέσα από τις αξίες και την αγάπη που της δίδαξε.