12.9 C
Athens
Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022
More

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    Βασίλης Ντάτης: Ο 13χρονος επιστήμονας του μέλλοντος, μιλάει για το Χάλκινο στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής, το Brain Drain, τον Πρωθυπουργό και την metaverse εποχή

    Ο 13 χρονος Βασίλης Ντάτης κατάγεται από την Λάρισα και είναι μαθητής της Β΄Γυμνασίου. Τον γνωρίσαμε τον Ιούνιο του 2019, όταν συμμετείχε στον πανελλήνιο τελικό της Ολυμπιάδας Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και κατέκτησε την πρώτη θέση και έτσι πήρε αμέσως το εισιτήριο για τον παγκόσμιο τελικό στο Gyor της Ουγγαρίας.

    Εκεί, μετά από πολύωρες προπονήσεις κατάφερε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο. ‘Όλα ξεκίνησαν από την ηλικία των 8 ετών όταν άρχισε να ασχολείται με μία πλατφόρμα του MIT, το Scratch ως ένας αρχάριος αυτοδίδακτος. Όλη αυτή του η αγάπη, άρχισε μετά από μία από τις πιο δύσκολες ερωτήσεις που έκανε ποτέ στον εαυτό του! «Πώς φτιάχνετε ένας υπολογιστής;» 

    Αυτό ήταν το ‘‘εναρκτήριο λάκτισμα’’ για ένα τεράστιο ταξίδι στην εκπαιδευτική ρομποτική!

    Πήγαινε Δ΄Δημοτικού, όταν μίλησε για πρώτη φορά στους γονείς του για το ενδιαφέρον του στη ρομποτική και την επόμενη ημέρα κιόλας του έκαναν εγγραφή στα μαθήματα του Tinas Lab στην Λάρισα, όπου  και αποτέλεσαν την αρχή του ταξιδιού του, όπως συνηθίζει να λέει και ο ίδιος. 

    Η μεγάλη του ευκαιρία όμως εμφανίστηκε όταν οικογενειακώς μετακόμισαν στην Αθήνα, προκειμένου να  παρακολουθήσει μαθήματα στο Stem Education.

    Παρότι μαθητής Δημοτικού, με την βοήθεια του εκπαιδευτικού ρομποτικής Κώστα Τσατσαρώνη συμμετείχε στον διαγωνισμό γυμνασίου «Πρωτέας» και κατέκτησε την 7η θέση. Ο 11χρονος τότε, Βασίλης Ντάτης, με τον συμπαίκτη του Γιάννη Τριανταφύλλη, δημιούργησαν την ομάδα «Jobi Team» , συμμετείχαν στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Εκπαιδευτικής Ρομποτικής, φέρνοντας το χάλκινο μετάλλιο στην Ελλάδα. Τα δύο παιδιά κατόρθωσαν να φτιάξουν ένα αυτόνομα κινούμενο ρομπότ, σε ένα διαγωνισμό στον οποίο πήραν μέρος 98 ομάδες από 74 χώρες από όλο τον κόσμο και εκεί ξεχώρισαν και τίμησαν την χώρα μας αφού κατέκτησαν την 3η θέση!

    Ο Βασίλης Ντάτης, μιλάει αποκλειστικά στο magdasnews και μοιράζεται μαζί μας την συναρπαστική ζωή του στον κόσμο της Ρομποτικής, την συνάντηση του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα σχέδια του για να μπει στην ομάδα του Μαρκ Ζάκερμπεργκ και την metaverse προκειμένου να φτάσει στην κορυφή και να κατακτήσει τα όνειρά του.

    Πως ένα παιδί στα 8 του χρόνια αγάπησε τη ρομποτική; 

    “Η αγάπη μου για την ρομποτική, άρχισε από τότε που γνώρισα το πρώτο αυτόνομο robot, την Sophia. Ήταν ένα ρομπότ που είδα τότε τυχαία σε ένα δελτίο ειδήσεων. Η Sophia, είναι ένα αυτόνομο ρομπότ που με την βοήθεια της τεχνολογίας ΑΙ και του Machine Learning, έχει τη δυνατότητα να μιλάει και να εκφράζει άποψη σε δύσκολα θέματα, να παίρνει αποφάσεις και να κινείται αυτόνομα. Μόλις είδα αυτό το robot, άρχισα να σκέφτομαι  <<Πως μπορεί ένα μεταλλικό κουτί να έχει τόσες δυνατότητες;>>.  Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά… Αυτό, μου έδωσε το έναυσμα και γράφτηκα στα μαθήματα του TinasLab στη Λάρισα, όπου άρχισα να ασχολούμαι με την ρομποτική και με τα Mindstorms και εκεί κράτησα ρομπότ στα χέρια μου για πρώτη φορά. Ήταν μία πρωτόγνωρη εμπειρία, άρχισα να το περιεργάζομαι και ύστερα το άφησα κάτω και το έβαλα αμέσως σε λειτουργία. Εκεί ήταν, που πραγματικά, ο έρωτας για την ρομποτική έγινε αγάπη…”

    - Advertisement -

    Τι είδους ρομπότ δημιουργήσατε και πήρατε το χάλκινο μετάλλιο;

    “Για να συμμετάσχουμε στην παγκόσμια ολυμπιάδα φτιάξαμε έναν αυτοματισμό, ένα ρομπότ με πιο απλά λόγια αυτό το ρομπότ είχε την δυνατότητα να κινείται αυτόνομα πάνω στην πίστα. Σκοπός του ήταν να μεταφέρει ανθρωπάκια, σαν ένα αυτόνομο λεωφορείο, από την μία στάση στην άλλη. Η ειδοποιός διαφορά του ρομπότ μας, ήταν η δυνατότητά του να μεταφέρει μέχρι και τέσσερα ανθρωπάκια την φορά, σε αντίθεση με τα άλλα ρομπότ που έφταναν μέχρι τα δύο.”

     Υπάρχει η εντύπωση γενικά πως τα παιδιά που ζουν επαρχεία δεν έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τα παιδιά που ζουν στην Αθήνα. Τι τους απατάς.

    “Προσωπικά μιλώντας, πιστεύω ότι υπάρχουν ίσες ευκαιρείς για όλα τα παιδιά και στην περιφέρεια . Αυτό συμβαίνει, γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την ρομποτική και την διδασκαλία. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν Σχολές Ρομποτικής σε πολλές πόλεις σε όλη τη χώρα. Δεν αισθάνθηκα ποτέ αποκλεισμένος από τα όνειρά μου εξαιτίας του ότι ζούσαμε σε μια περιφερειακή πόλη, όπως η Λάρισα. Η πορεία μου άλλωστε απέδειξε πως όταν θέλει κάποιος μπορεί.”

    Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η οικογένειά σου στην πορεία που είχες μέχρι σήμερα;

    Για εμένα, τον πρωταρχικό ρόλο σε αυτό το «τρελό ταξίδι» της εκπαιδευτικής ρομποτικής, τον έπαιξε η οικογένεια μου. Αρχικά, υπήρξαν δύσκολες ημέρες όπου γυρνούσα από την πεντάωρη προπόνηση πολύ κουρασμένος. Όμως, εκεί για εμένα ήταν η οικογένειά μου που με υποστήριζε σε κάθε μου βήμα, από τις δύσκολες προπονήσεις μέχρι και στις μεγαλύτερες μου επιτυχίες. Ήταν όλοι μαζί μου σε κάθε προπόνηση, σε κάθε επιτυχία, από την Ελλάδα μέχρι και τον τελικό στο Gyor. Οι γονείς μου, είναι γεγονός πως για έμενα θυσίασαν πολύ, υπερβολικά πολύ χρόνο από την ζωή τους. Ακύρωναν τις δικές τους εξόδους, τα δικά τους ταξίδια, τα δικά τους «θέλω» για να υποστηρίξουν εμένα, στην προσπάθεια μου και κυρίως συναισθηματικά, καθώς οι πιέσεις που είχα, ήταν τεράστιες και ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλός. Έπρεπε να αντιμετωπίσω 98 ομάδες από 74 χώρες από όλο τον κόσμο. Και οι προπονήσεις, ήταν καθημερινές και για πολλούς μήνες. Οι γονείς μου ήταν εκεί, κάθε λεπτό και τους ευχαριστώ. ” 

    Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά, αλλά και τους γονείς που προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και βρίσκονται στην ίδια θέση που βρισκόσουν και συ τότε; 

    “Υπάρχουν πολλές συμβουλές, που θα έδινα σε παιδιά που βρίσκονται στην ίδια θέση που βρισκόμουν εγώ τότε. Αρχικά, θα τους συμβούλευα να μην αρχίσουν από μια δύσκολη γλώσσα προγραμματισμού, αλλά από το Scratch, που αποτελεί μια απλή, αλλά γερή και σταθερή βάση για να αρχίσει κάποιος προγραμματισμό. Ακόμα, θα πρότεινα στους γονείς, να στηρίξουν με κάθε πιθανό τρόπο τα παιδιά τους, αφού : «Η Ρομποτική δεν είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ, αλλά μία πολύπλοκη ΕΠΙΣΤΗΜΗ». Επίσης, δεν θεωρώ καλή ιδέα για κανένα παιδί, να γραφτεί σε ένα μάθημα ρομποτικής χωρίς να το αγαπά πραγματικά, επειδή είναι απλά και μόνο μία μόδα. «Το πόσο ψηλά θα φτάσει κάποιος σε αυτή τη ζωή, δεν εξαρτάται από κανένα πτυχίο, μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, αλλά εξαρτάται από το πόσο αγαπά αυτό που κάνει», ήταν μία από τις φράσεις που μου είχε πει η καθηγήτριά μου, η Τίνα Μιναρετζή,  στο Tinas Lab στην Λάρισα.”

    Τώρα είσαι μαθητής Γυμνασίου. Μπορείς να μας περιγράψεις την καθημερινότητά σου ως μαθητής, αλλά και ως λάτρης της ρομποτικής; Υπάρχει καθόλου ελεύθερος χρόνος για να διευρύνεις και τα ενδιαφέροντά σου;

    “Η καθημερινότητα μου ως μαθητής της Β΄ Γυμνασίου, αλλά και ως λάτρης της ρομποτικής, είναι πραγματικά δύσκολη. Τα μαθήματα είναι πολλά και οι υποχρεώσεις… ακόμα περισσότερες. Πρέπει να διατηρώ κάλους βαθμούς στα θετικά μαθήματα, ώστε να κατανοώ την θεωρία της Ρομποτικής. Δυστυχώς, υπάρχει λιγοστός, σχεδόν καθόλου χρόνος για να ασχοληθώ με την ρομποτική. Αλλά, προσπαθώ να βρίσκω χρόνο και να πιέζω το πρόγραμμά μου, ακόμη και να μένω ξύπνιος ως αργά, ώστε να ασχολούμαι και με το hobby μου.”

    Σε τέσσερα χρόνια τελειώνεις το Λύκειο. Το αμέσως επόμενο βήμα ποιο φαντάζεσαι ότι θα είναι και πώς ονειρεύεσαι τον εαυτό σου αμέσως μετά; Τι θα ήθελες να σπουδάσεις; 

    “Το αμέσως επόμενο βήμα είναι να συμμετάσχω σε περισσότερες Ολυμπιάδες και διαγωνισμούς γενικότερα. Σε 4 χρόνια, ονειρεύομαι τον εαυτό μου ως σπουδαστή στο εξωτερικό για πτυχίο ως αναλυτής δεδομένων, καθώς και παράλληλα να δουλεύω σε μια από τις εταιρίες του FAANG (συντ. για Facebook, Amazon, Apple, Netflix, Google). Η ρομποτική με οδήγησε να ακολουθήσω τον δρόμο του αναλυτή δεδομένων και έτσι ονειρεύομαι το μέλλον μου.  Συγκεκριμένα, θα ήθελα να δουλέψω στην ομάδα του Μαρκ Ζάκερμπεργκ για την metaverse που πλέον είναι το μέλλον.

    Όταν είχες πάρει το χάλκινο μετάλλιο, αμέσως μετά, είχες μία συνάντηση με τον Πρωθυπουργό και την κυρία Κεραμέως, όπου και σου έδωσαν ένα τιμητικό βραβείο για την μεγάλη επιτυχία. Τι είπατε τότε με τον Πρωθυπουργό και τι θυμάσαι από αυτή σας την συνάντηση; 

    “Ο Πρωθυπουργός έκανε μια ομιλία στο Υπουργείο Εσωτερικών για να μας συγχαρεί. Μας μίλησε ιδιαίτερα, για την προσπάθεια που καταβάλαμε και μας παρότρυνε να συνεχίσουμε έχοντας και την δική του στήριξη και ταυτόχρονα της πολιτείας στο δύσκολο έργο μας. Δυστυχώς, η συνάντηση μας πραγματοποιήθηκε τρεις μήνες πριν η ζωή όλων μας αλλάξει σαρωτικά με την έλευση του covid-19 και δεν μπορέσαμε να υλοποιήσουμε από κοινού, όσα ειπώθηκαν εκείνη την ημέρα. 

    Κάπως έτσι βρέθηκα πάλι να παλεύω μόνος με τον προπονητή μου τον κ. Τσατσαρώνη, την οικογένειά μου, καθώς και τον οργανισμό του WRO Hellas.

    Τι πρότεινες στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Νική Κεραμέως εκείνη την ημέρα και τι τους ζήτησες να κάνουν; 

    “Αυτό που θα μπορούσε να κάνει η πολιτεία προκείμενου να διευκολύνει τους μαθητές της ρομποτικής είναι τα εξής. Αρχικά, να μπει η ρομποτική στα σχολεία ως ένα προαιρετικό μάθημα. Για τους μαθητές που ασχολούνται με την ρομποτική, να υπάρχει μία ακαδημαϊκή υποστήριξη, έτσι ώστε οι μαθητές που έχουν επαγγελματικές βλέψεις, να μπορούν ανταπεξέλθουν ταυτόχρονα και τα μαθήματα τους. Δηλαδή θα ήταν καλό οι μαθητές να έχουν χρόνο για την προπόνηση τους, έτσι ώστε να μην έχουν χαμηλές επιδόσεις στους διαγωνισμούς και ταυτόχρονα να μπορούν να ανταπεξέλθουν για τα μαθήματα του σχολείου. Ίσως, αν δημιουργηθούν θέσεις στα ελληνικά Πανεπιστήμια για αυτά τα παιδιά και με μια τύπου μοριοδότηση για τις χαμηλότερες βαθμίδες να αποτελέσουν ένα πυλώνα στήριξης και έτσι να μειώσουμε και τις βλαβερές συνέπειες του μπρειν ντρειν που αποτελεί στόχο της κυβέρνησης και προεκλογική δέσμευση του κυρίου πρωθυπουργού. Είναι γεγονός, ότι δεν είμαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος, που αντιμετωπίζει αυτό το δίλλημα να μείνω ή να φύγω από την χώρα για να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα. Πολλά λαμπρά μυαλά, αφήνουν την Ελλάδα για το εξωτερικό, κάθε χρόνο…. Και πραγματικά, είναι πάρα πολύ κρίμα… Θα χαρώ πολύ να τον συναντήσω ξανά για να εχουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο με νόημα και ουσία για όλους.”

     

    ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ