Ο Τάσος Κωστής, σε δηλώσεις του στο Πρωινό του ΑΝΤ1 και στη ρεπόρτερ Ελένη Παπαδόγια, μίλησε ανοιχτά για την προσωπική του ζωή και την κοινωνική πραγματικότητα, εκφράζοντας σημαντικές σκέψεις γύρω από τα τρέχοντα θέματα που τον αφορούν.
Ξεκίνησε με την απώλεια της συζύγου του, αναφέροντας με συγκίνηση: «Η γυναίκα μου δεν έχει φύγει από μέσα μου, εδώ είναι, παρούσα! Όσο και να λέω ότι το προσπερνάω, κάποια πράγματα δεν φεύγουν από μέσα μου». Ο ηθοποιός, που βιώνει έναν βαθύ θρήνο, εξήγησε πως, παρά την επιθυμία να προχωρήσει, το κενό που άφησε η απώλεια είναι αδύνατο να αναπληρωθεί. «Πρέπει να συνηθίσω να ζω έτσι, για τη μνήμη της. Όσο τη θυμάμαι και μιλάω γι’ αυτήν, είναι παρούσα», δήλωσε με ειλικρίνεια. Η αναφορά του στην απώλεια της συζύγου του ανέδειξε το βάθος του πόνου που αισθάνεται, ενώ τόνισε πως το σημαντικότερο είναι να ζει με την μνήμη της.
Στη συνέχεια, ο Τάσος Κωστής αναφέρθηκε στη δίκη του Πέτρου Φιλιππίδη, εκφράζοντας την επιθυμία του για την ταχεία ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. «Εύχομαι να τελειώσει γρήγορα η ιστορία με τον Πέτρο Φιλιππίδη, γιατί και οι δύο πλευρές υποφέρουν», είπε, κάνοντας λόγο για μία «κακή στιγμή» για όλους. Ωστόσο, ανέφερε και το προσωπικό του δίλημμα, αναρωτώμενος τι λόγια παρηγοριάς θα μπορούσε να πει στον συνάδελφό του: «Να πάρω τηλέφωνο τον Πέτρο και να συναντηθούμε, τι να του πω, λόγια παρηγοριάς; Αυτό δεν το θέλω ούτε για μένα. Είναι δύσκολο αυτό που περνάει ο Πέτρος», είπε, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη διάσταση του θέματος.
Τέλος, ο ηθοποιός τοποθετήθηκε και για τις δηλώσεις της Νεφέλης Ορφανού σχετικά με την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Αν και το θέμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, ο Τάσος Κωστής δήλωσε με χιούμορ: «Θα περάσει κι αυτό! Όλοι γίναμε βιολόγοι, τι φύλλο είναι, πλατανιάς, συκιάς;». Με αυτή την αναφορά, υπενθύμισε τη συνεχιζόμενη κοινωνική συζήτηση γύρω από τα δικαιώματα των ομόφυλων ζευγαριών, δείχνοντας πως η κοινωνία προχωρά με τα δικά της βήματα.
Ο Τάσος Κωστής με τις δηλώσεις του έδωσε μία προσωπική και ουσιαστική ματιά σε μια σειρά κοινωνικών και προσωπικών ζητημάτων, με ειλικρίνεια και σεβασμό στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.