Ο Πάνος Μουζουράκης μίλησε από καρδιάς για τις τελευταίες στιγμές με τον πατέρα του, σε μια συγκινητική συνέντευξη στην κυπριακή τηλεόραση με τον Τάσο Τρύφωνος. Ο γνωστός τραγουδοποιός αναφέρθηκε στο πώς η ζωή και οι συγκυρίες τον οδήγησαν να βρεθεί κοντά στον πατέρα του λίγο πριν φύγει από τη ζωή.
Όπως αποκάλυψε, ο πατέρας του τον είχε, κατά κάποιο τρόπο, προετοιμάσει για την απώλεια. «Όλα δρομολογήθηκαν από το σύμπαν με έναν περίεργο τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά. Θυμήθηκε, επίσης, μια συζήτηση με τον σκηνοθέτη Χρήστο Δήμα, ο οποίος του είχε πει πως αν έφευγε για την Αμερική, δεν θα έπρεπε να επιστρέψει ούτε για την κηδεία του πατέρα του. Αυτή η φράση τον είχε συγκλονίσει και του είχε μείνει χαραγμένη στο μυαλό του.
Το 2017, έχοντας ολοκληρώσει τα γυρίσματα του “Mamma Mia! Here We Go Again” και με εγκεκριμένη την πράσινη κάρτα του, ετοιμαζόταν να ξεκινήσει τη νέα του ζωή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του, όμως, μια απρόσμενη εξέλιξη άλλαξε τα πάντα. Όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη για μια ανταπόκριση, έχασε την πτήση του. Εκείνη τη στιγμή, έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον αδελφό του, ο οποίος του ζήτησε να επιστρέψει επειδή ο πατέρας τους δεν ήταν καλά.
«Δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά. Άλλαξα το εισιτήριό μου και γύρισα πίσω», ανέφερε συγκινημένος. Κατά την παραμονή του στο αεροδρόμιο, τον πήρε τηλέφωνο ο πατέρας Αντώνιος, προσφέροντάς του λόγια παρηγοριάς και ηρεμίας. Όταν έφτασε στην Ελλάδα, ήταν σαν να τον περίμενε ο πατέρας του. Η οικογένεια βρέθηκε μαζί, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, σε μια στιγμή απόλυτης σύνδεσης και αποχαιρετισμού.
Στο αεροδρόμιο, περιμένοντας την πτήση του πίσω στην Ελλάδα, έγραψε τους πρώτους στίχους του τραγουδιού «Κοίτα μπαμπά», το οποίο, όπως λέει, νιώθει πως του το χάρισε ο ίδιος ο πατέρας του. Το τραγούδι αυτό αποτέλεσε ένα μέσο κάθαρσης και αποδοχής της απώλειας. «Μπόρεσα και τον είδα, τον αποχαιρέτησα, μας αποχαιρέτησε και πιάσαμε όλη η οικογένεια μαζί τα χέρια μας», είπε με συγκίνηση.
Η αφήγηση του Πάνου Μουζουράκη ήταν βαθιά συναισθηματική, αναδεικνύοντας τη σημασία των οικογενειακών δεσμών και τη δύναμη που αντλεί κάποιος από τις τελευταίες στιγμές με έναν αγαπημένο του άνθρωπο.