Δυο αδέρφια ενωμένα σαν ένα… Ένα τάμα για τον Στέργιο. Τον μεγάλο αδελφό που «χτυπήθηκε» από τη λευχαιμία. Και μία βουτιά ελπίδας από τον Γιάννη, για τον Σταυρό, πέρυσι, ανήμερα των Θεοφανίων, που έμελλε να έχει δραματική εξέλιξη.
Ένας χρόνος σκληρού αγώνα για το παλικάρι που βούτηξε για τον σταυρό και τραυματίστηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα να μείνει μέχρι και σήμερα καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Καθημερινά μικρά θαύματα δίπλα στην αγαπημένη του μητέρα, τον φύλακα άγγελό του και την γυναίκα της ζωής του.
Ένας καθημερινός Γολγοθάς που συνεχίζεται, με τη φροντίδα των δικών του ανθρώπων και ο Γιάννης αλλά και ο Στέργιος μίλησαν στην κάμερα της εκπομπής Αλήθειες με τη Ζήνα και στη Ζήνα Κουτσελίνη, για όλα όσα συνέβησαν στην ζωή τους από εκείνη την ημέρα.
“Ήμουν σε καταστολή μέχρι που βγήκα από την εντατική… Δεν θυμάμαι ούτε την μεταφορά μου στο νοσοκομείο… Δεν φοβάμαι, έχω την θεία κοινωνία, που για μένα είναι το νούμερο 1 φάρμακο”, τονίζει χαρακτηριστικά ο γενναίος Γιάννης, που σηκώνει τον σταυρό του με υπομονή.