Η Σοφία Ρομπόλη, η διερμηνέας νοηματικής που απέσπασε μεγάλη προσοχή για την εξαιρετική της απόδοση κατά την εκδήλωση της αλλαγής του χρόνου στο Σύνταγμα, βρέθηκε καλεσμένη στο «2night Show» την Δευτέρα 27 Ιανουαρίου και μοιράστηκε τις προσωπικές της εμπειρίες αλλά και τα επαγγελματικά της βιώματα.
Η ίδια εργάζεται στον Alpha, προσφέροντας μετάφραση ειδήσεων στα άτομα με προβλήματα ακοής, και εξήγησε πώς κατέληξε να ασχοληθεί με τη νοηματική γλώσσα παρά το γεγονός ότι είχε σπουδάσει ψυχολογία.
Η Σοφία μίλησε για τα δυσκολίες και τις προκαταλήψεις που είχε να αντιμετωπίσει κατά τη διάρκεια της πορείας της. Περιέγραψε πώς, όταν ξεκίνησε να δουλεύει στην τηλεόραση, πολλοί την περνούσαν για “μουγγή” και έκαναν υποτιμητικά σχόλια πίσω από την πλάτη της, χωρίς να γνωρίζουν ότι μπορούσε να ακούει. Οι αντιδράσεις αυτές, όπως εξήγησε, την εξέπλητταν, καθώς όταν ρωτούσε κάποιον για την ώρα, εκείνος συχνά πάθαινε σοκ, ανακαλύπτοντας ότι η ίδια μπορούσε να μιλήσει. «Πως “μιλάει” η μουγγή;» ήταν οι αντιδράσεις που συχνά άκουγε, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Μιλάει, δεν είναι δυνατόν… Έχουμε γίνει ρεζίλι».
Η ίδια επεσήμανε ότι η κοινωνία έχει κάνει αρκετά βήματα προς την κατεύθυνση της συμπερίληψης, με την πρόσβαση στην επικοινωνία να έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια. Η αλλαγή στάσης του κόσμου απέναντι σε άτομα με προβλήματα ακοής είναι εμφανής, αλλά όπως δήλωσε, υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν για την πλήρη ένταξή τους σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι έχει αγανακτήσει πολλές φορές με την έλλειψη προσβασιμότητας, ακόμα και στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και του θεάτρου.
Αναφερόμενη στο θέατρο, η Σοφία περιέγραψε την εμπειρία της ως διερμηνέας του Θεάτρου Κωφών, επισημαίνοντας τις δυσκολίες που υπήρχαν παλαιότερα, όταν οι κωφοί έπρεπε να παρακολουθούν παραστάσεις από τις άκρες των θεάτρων, χωρίς να υπάρχει πλήρης ένταξη και συμμετοχή. Τώρα, όπως είπε, υπάρχουν παραστάσεις και εκδηλώσεις που είναι πιο προσβάσιμες και για τους κωφούς, γεγονός που επιτρέπει μεγαλύτερη ορατότητα και συμπερίληψη.
Στην εκδήλωση του Σύνταγματος, όπου διερμήνευσε τα τραγούδια για το κοινό των κωφών, η Σοφία Ρομπόλη υπογράμμισε πως η δουλειά που έκανε εκεί ήταν τεχνική και απαιτούσε μεγάλη συγκέντρωση. Η ίδια διευκρίνισε ότι δεν «χορευε», αλλά έπρεπε να σκέφτεται το συντακτικό της νοηματικής γλώσσας για να αποδώσει σωστά το νόημα των τραγουδιών. Κάθε τραγούδι απαιτούσε διαφορετική προσέγγιση για να αποδοθεί κατάλληλα στον ρυθμό και τη νοοτροπία του, γεγονός που έκανε τη διαδικασία ακόμα πιο απαιτητική.
Η Σοφία Ρομπόλη μέσα από τη δουλειά της και τις προσωπικές της εμπειρίες δείχνει πώς η γλώσσα μπορεί να γεφυρώσει χάσματα και να προάγει τη συμπερίληψη, ενώ αναδεικνύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κώφωση και η σπουδαιότητα της προσβασιμότητας σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.