Συντετριμμένος από την απώλεια της Γωγώ Μαστροκώστα εμφανίστηκε ο Χάρης Σιανίδης, ο οποίος υπήρξε ένας από τους πιο στενούς φίλους της για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Ο ίδιος επέλεξε να την αποχαιρετήσει μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media, δημοσιεύοντας κοινές φωτογραφίες τους και γράφοντας λόγια γεμάτα αγάπη, πόνο και αναμνήσεις από τη μακρόχρονη φιλία τους.
«Γωγούλα μου αγαπημένη, πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου. Ήμασταν πάντα μαζί, ένα…χέρι χέρι παντού. Ακόμα κι όταν άλλαξαν οι ζωές μας, εμείς οι δυο πάντα μαζί. Γωγώ και Χάρης. «Μονόχνοτοι», όπως έλεγες. 26 ολόκληρα χρόνια…»
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στη συνέχεια, ο Χάρης Σιανίδης μίλησε για τη διαδρομή της σχέσης τους, περιγράφοντας πώς η εικόνα που είχε αρχικά για εκείνη μετατράπηκε σε μια βαθιά και ουσιαστική φιλία.
«Στην αρχή ήσουν για μένα το είδωλο, το πάθος, το απόλυτο σύμβολο. Μετά έγινες η φίλη που μου άλλαξε τη ζωή. Κι ύστερα η γυναίκα πρότυπο, η μαμά της Βικτώριας, η μαχήτρια, η πηγαία δύναμη. Ο ορισμός της υπομονής, της επιμονής και της ζωής».
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στη στήριξη που προσέφερε η Γωγώ Μαστροκώστα σε ανθρώπους που έδιναν τη δική τους μάχη, τονίζοντας πως βοηθούσε αθόρυβα όσους είχαν ανάγκη δύναμης και ελπίδας.
«Βοήθησες αθόρυβα τόσο κόσμο που πάλευε, δίνοντάς του το αστείρευτο κουράγιο σου για ζωή και ελπίδα …»
Ιδιαίτερα φορτισμένο ήταν και το σημείο όπου μίλησε για τις υποσχέσεις που, όπως λέει, του είχε δώσει η αγαπημένη του φίλη.
«Πού μ’ αφήνεις, Γωγώ μου; Μου είχες πει ότι εμείς θα είμαστε για πάντα μαζί… Ότι δεν θα μ’ αφήσεις ποτέ…ότι θα με προστάτευες για πάντα… Εγώ λύγισα τον τελευταίο χρόνο. Εσύ δεν λύγισες ποτέ… ποτέ…»
Παράλληλα, στάθηκε με θαυμασμό στη δύναμη και τη στήριξη που είχε η οικογένειά της τα τελευταία δύσκολα χρόνια της ζωής της.
«Η οικογένειά σου, αυτά τα τελευταία δύσκολα 4 χρόνια, στάθηκε πρότυπο αγάπης και αφοσίωσης. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, Γωγούλα μου… Τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο χωρίς εσένα… Εμείς δεν θα χαθούμε ποτέ. Σ’ αγαπώ. Καλό ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες που τόσο λάτρευες».