Η Αλεξάνδρα Παντελάκη, σε πρόσφατη εμφάνιση της στο Στούντιο 4, μοιράστηκε με το κοινό κάποιες αναμνήσεις από τις περιοδείες που είχε κάνει στο παρελθόν ως ηθοποιός, περιγράφοντας μια ιδιαίτερη “τάση” που επικρατούσε σε αυτές τις περιοδείες.
Στην κουβέντα της με την Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, η Αλεξάνδρα εξήγησε το φαινόμενο των “έρωτων των περιοδειών”, κάτι που φαινόταν να είναι σχεδόν αναπόφευκτο για όσους συμμετείχαν σε τέτοιες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
«Στο θέατρο υπάρχουν κι οι περίφημοι έρωτες των περιοδειών. Δεν ξέρετε αυτόν τον όρο;», ανέφερε χαρακτηριστικά η Αλεξάνδρα, εξηγώντας πώς αυτή η ατμόσφαιρα ήταν σχεδόν φυσιολογική, αφού οι ηθοποιοί και οι καλλιτέχνες έμεναν όλοι μαζί στο ίδιο ξενοδοχείο και περνούσαν πολλές ώρες στην παρέα ο ένας με τον άλλον. “Τι θα κάνεις καλέ; Δεν θα ερωτευτείς;”, ρώτησε με χιούμορ, εξηγώντας πώς η στενή επαφή και η συνεχής συνύπαρξη δημιουργούσαν τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν συναισθηματικές σχέσεις.
Η Αλεξάνδρα όμως, χωρίς να παραλείπει να τονίσει τις στιγμές κοντινότητας και συντροφικότητας, πρόσθεσε με έναν αστείο τόνο: «Προσκύνημα από τα άλλα χωριά. Όχι, εγώ δεν μπήκα σε αυτήν την ουρά», αναφερόμενη πιθανότατα στις διαπροσωπικές σχέσεις και τις μικρές «παραξενιές» που δημιουργούνταν σε τέτοιες καταστάσεις, χωρίς όμως να επιθυμεί να αναμειχθεί σε αυτές.
Η συζήτηση πήρε μια ακόμη πιο προσωπική κατεύθυνση όταν η ηθοποιός μίλησε για τον τρόπο που οι περιοδείες συνδέονταν με τις ανθρώπινες σχέσεις, λέγοντας πως «σε ενώνει ότι πάμε μαζί μέσα στο χιόνι και πάμε ο ένας στο δωμάτιο του άλλου», ενώ χαρακτήρισε τον γάμο σαν «εκτός έδρας», δηλαδή κάτι που συμβαίνει εκτός του πλαισίου της κανονικής καθημερινότητας. Η Αλεξάνδρα επεσήμανε, με λίγη δόση χιούμορ, ότι μόλις ολοκληρωνόταν η περιοδεία και επέστρεφαν στην Αθήνα, οι σχέσεις «έπαυαν» και οι συνάδελφοι δεν ήταν πια τίποτα παραπάνω από επαγγελματίες.
Η αναδρομή της Παντελάκη στις περιοδείες του παρελθόντος αποκαλύπτει μια άλλη, πιο ανθρώπινη διάσταση της καλλιτεχνικής ζωής και των σχέσεων που αναπτύσσονται μέσα από αυτές τις κοινές εμπειρίες.