Την ώρα που το διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τεράστια αστάθεια και η κυβέρνηση καλείται να χειριστεί τις πολυεπίπεδες επιπτώσεις του πολέμου, τα Ελληνοτουρκικά (μετά τις προκλητικές δηλώσεις Χακάν) αλλά και το κύριο μέτωπο της πραγματικής οικονομίας, η αντιπολίτευση συνολικά αναλώνεται σε τοξικότητα και γραφικότητες
του Φώτη Σιούμπουρα
Η σημερινή εκτός ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για το κράτος δικαίου αναμφίβολα θα αποτελέσει και το σημείο εκκίνησης μιας προεκλογικής ευθείας, που μένει να φανεί πόσο μακρά θα αποδειχτεί. Το πεδίο εντός του οποίου αναμένεται να διεξαχθεί σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση είναι βέβαια δυστοπικό: παγκόσμια αβεβαιότητα, πληθωριστικές πιέσεις, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά και το… πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη. Όσο για «το κράτος δικαίου, τη διαφάνεια και τη διαφθορά», θέματα που η αντιπολίτευση έχει κάνει σημαία της και θα αναδείξει και πάλι σήμερα στη Βουλή, η φράση «εδώ ο κόσμος χάνεται…» έχει τον συμβολισμό της. Τη στιγμή που οργανισμοί (όπως η UNESCO) αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζουν ότι για την περίοδο 2024-2025 έχουν γίνει «σημαντικές νομοθετικές βελτιώσεις» για το κράτος δικαίου και τη διαφθορά στην Ελλάδα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης μιλούν για παρακράτος και… χούντα Μητσοτάκη. Την ώρα που το διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τεράστια αστάθεια και η κυβέρνηση καλείται να χειριστεί τις πολυεπίπεδες επιπτώσεις του πολέμου, όπως είναι οι τιμές των καυσίμων, τα Ελληνοτουρκικά (μετά τις προκλητικές δηλώσεις Χακάν) αλλά και το κύριο μέτωπο της πραγματικής οικονομίας, η αντιπολίτευση συνολικά αναλώνεται σε τοξικότητα, γραφικότητες και ισοπέδωση των πάντων. Ναι, τα κόμματα έχουν χρέος και τα σκάνδαλα -πραγματικά ή φανταστικά- να αποκαλύπτουν και να πολιτικοποιούν και κάθε υπόθεση διαφθοράς. Με στοιχεία όμως και όχι με εικασίες και εικοτολογίες και χωρίς να καταφεύγουν σε μια εύκολη, ανέξοδη αλλά ελάχιστα πιστευτή ηθικοποίηση.
Έχουν καθήκον να πορεύονται με ολοκληρωμένες προτάσεις, με πρόγραμμα και σαφείς απαντήσεις για τη θεσμική θωράκιση και την κυβερνησιμότητα της χώρας και όχι κάνοντας σημαία την ακυβερνησία με όσα αποφασίζουν και προβάλλουν.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, υφιστάμενα και υπό εκκόλαψη, ανταγωνίζονται σήμερα στο ποιος θα δείξει με το δάχτυλο περισσότερα «σκάνδαλα» και ενόχους χωρίς πειστήρια, υιοθετούν και ανακυκλώνουν σχεδόν φαιδρές σκιές και απεμπολούν το πλεονέκτημα που έχει κάθε φορά η αντιπολίτευση έναντι κάθε κυβέρνησης: να προσφέρει ελπίδα και προοπτική στους πολίτες.
Δυστυχώς το πολιτικό σκηνικό των τελευταίων εβδομάδων δεν αφήνει περιθώρια αυταπατών. Η δημόσια αντιπαράθεση, όπως θα διαφανεί και κατά τη σημερινή εκτός ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, διολισθαίνει σταθερά σε ένα τοξικό μοντέλο που υπονομεύει την ουσία της πολιτικής.
Η αντιπολίτευση στο σύνολό της αερολογεί και καταγγέλλει χωρίς να καταθέτει προτάσεις για τα θέματα που συζητούνται. Και επί του προκειμένου, τώρα που ο πρωθυπουργός κατάθεσε μια ενδιαφέρουσα και συζητήσιμη πρόταση για καθιέρωση ασυμβίβαστου υπουργού-βουλευτή και υπονόησε -θα το επαναλάβει εξάλλου και σήμερα στη Βουλή- ότι θα προβεί σε προτάσεις αλλαγής των όρων λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, αγρόν αγοράζει.
Άλλοι την κατήγγειλαν, άλλοι τη διακωμώδησαν και άλλοι διέρρηξαν τα ιμάτιά τους. Κανένας όμως δεν κατάθεσε μια δέσμη προτάσεων. Ωστόσο, αυτή την πρόταση -έστω διαφοροποιημένη- την είχαν συμπεριλάβει μέσα σε συνολική τους πρόταση για το Σύνταγμα από το 2016 οι Ν. Αλιβιζάτος, Γ. Κτιστάκης, Π. Βουρλούμης, Σ. Μάνος, Γ. Γεραπετρίτης και Φ. Σπυρόπουλος. Και όχι μόνο. Επίσης, την είχαν καταθέσει την ίδια χρονιά -όταν είχαν ιδρύσει μια πολιτική κίνηση- οι Α. Διαμαντοπούλου, Γ. Ραγκούσης και Γ. Φλωρίδης. Τώρα ο πρωθυπουργός κατέθεσε μια πρόταση για διάλογο. Το ερώτημα είναι με ποιους θα γίνει ο διάλογος όταν όλα τα κόμματα προαναγγέλλουν ότι θα καταψηφίζουν τα πάντα και δεν φαίνονται και διατεθειμένα να ψηφίσουν αλλαγές στο Σύνταγμα;
Στις σημερινές συνθήκες όμως που επικρατούν στον διεθνή ορίζοντα αλλά και στο εσωτερικό, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και γενικότερα το πολιτικό σύστημα έχουν χρέος να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Να δείξουν έμπρακτα ότι βάζουν πάνω απ’ όλα τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας και τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, μη εμφανίζοντας την εικόνα ότι αναλώνονται σε σκανδαλολογία και ηθικολογία με κάποιους εμφανιζόμενους ως εισαγγελείς και σκληρούς τιμωρούς. Είναι βέβαιο πως θα ακούσουμε πάλι σήμερα, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για το κράτος δικαίου, πως «η κυβέρνηση καταρρέει, ο Κ. Μητσοτάκης τελείωσε, η κυβέρνηση θα εξαναγκαστεί σε πρόωρες εκλογές, η ΝΔ μπορεί να πάρει και κάτω από 25%». Και πολλές άλλες αντιπολιτευτικές κορόνες.
Σίγουρα η κυβέρνηση δεν βρίσκεται σε άνετη θέση, αλλά μέχρι στιγμής όλα δείχνουν ότι οι… προσδοκίες της αντιπολίτευσης δεν επαληθεύονται. Δύο δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας εν μέσω των εξελίξεων και πριν από το Πάσχα έδειχναν ότι μέσα σε όλο αυτό το κλίμα η ΝΔ είχε απώλειες της τάξεως του 1,4%. Δεν τη λες και συγκλονιστική. Ωστόσο και ενώ ανοίγει ο δρόμος προς τις εκλογές, αναρωτιέται κανείς αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και όλοι όσοι παλεύουν με κάθε τρόπο για να ρίξουν την κυβέρνηση ή τα ποσοστά της ΝΔ εξάγουν συμπεράσματα από την πραγματικότητα ή επηρεάζονται από φαντασιώσεις και ευσεβείς πόθους. Αλλά ας μην έχει κανείς ψευδαισθήσεις. Θα επικρατήσει όποιος εγγυηθεί σταθερότητα, ασφάλεια, μεταρρυθμίσεις, βελτίωση της ζωής των πολιτών με σοβαρότητα και όχι με τοξικότητα και εικοτολογίες με νέα προγράμματα Θεσσαλονίκης και έπεα πτερόεντα…
…