Η συμμετοχή της Νατάσας Μποφίλιου στην πρωτοχρονιάτικη γιορτή στην πλατεία Συντάγματος έγινε αφορμή για έντονες συζητήσεις, με τον δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Άρη Πορτοσάλτε να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την καλλιτεχνική προσέγγιση της εκδήλωσης. Το ζήτημα προέκυψε από την επιλογή της τραγουδίστριας να εμφανιστεί φορώντας παλαιστινιακή μαντίλα, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Σήμερα» την Παρασκευή 3 Ιανουαρίου, ο Άρης Πορτοσάλτε δήλωσε ότι μια τέτοια εκδήλωση, που προορίζεται για όλους τους πολίτες, δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για «νοήματα, υπογραμμίσεις και σύμβολα». «Σε μια συνολική γιορτή που σηματοδοτεί την αλλαγή του χρόνου, δεν χρειάζεται να σατιρίσουμε τίποτα. Δεν είσαι Σαββόπουλος», σημείωσε χαρακτηριστικά, ασκώντας κριτική στην αισθητική και το περιεχόμενο της εμφάνισης της Μποφίλιου.
Ο δημοσιογράφος εξέφρασε την άποψη ότι το σενάριο της εκδήλωσης ήταν «λάθος» και ότι τέτοιες καλλιτεχνικές παρεμβάσεις δεν συνάδουν με τον χαρακτήρα μιας γιορτής που αφορά όλη την κοινωνία. «Πες τα τραγούδια σου, πες τα τραγουδάκια σου», πρόσθεσε, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία συμβολισμών όπως η παλαιστινιακή μαντίλα δεν είναι απαραίτητη σε μια τέτοια περίσταση.
Στο σχόλιό του, ο Πορτοσάλτε δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην ανάγκη διαχωρισμού πολιτιστικών εκδηλώσεων από πολιτικά μηνύματα. Πρότεινε, αν υπάρχει επιθυμία για προβολή συγκεκριμένων συμβολισμών, να διοργανωθούν ξεχωριστές εκδηλώσεις με σαφή θεματολογία. «Αν θέλει ο Δήμος Αθηναίων να κάνει μια γιορτή για τους Παλαιστινίους, ας το κάνει, αλλά να το ανακοινώσει εκ των προτέρων», τόνισε.
Η τοποθέτηση του δημοσιογράφου πυροδότησε περαιτέρω συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα ΜΜΕ. Από τη μία, υπήρξαν φωνές που συμφώνησαν ότι η πρωτοχρονιά είναι μια στιγμή εορτασμού και ενότητας, απαλλαγμένη από πολιτικά ή κοινωνικά μηνύματα. Από την άλλη, υπήρξαν εκείνοι που υπερασπίστηκαν την επιλογή της Μποφίλιου, υποστηρίζοντας ότι η τέχνη έχει δικαίωμα να εκφράζει πολιτικά και κοινωνικά νοήματα, ακόμα και σε γιορτές.
Το θέμα υπογραμμίζει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην τέχνη, την πολιτική και τη δημόσια σφαίρα, ειδικά σε εκδηλώσεις με ευρεία απήχηση.