Η πρόσφατη τοποθέτηση του Νίκου Αναδιώτη στην Ευρωβουλή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς ανέφερε ότι μία λύση για το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης θα μπορούσε να είναι η προστασία του αγέννητου παιδιού.
Η αναφορά αυτή, παρά την πρόθεσή του να εστιάσει σε πολιτικές λύσεις για το δημογραφικό ζήτημα, εκδηλώθηκε ως αφορμή για σφοδρές αντιδράσεις, κυρίως γύρω από το ζήτημα των αμβλώσεων. Ο ίδιος, μιλώντας στην εκπομπή «Happy Day», επιχείρησε να διευκρινίσει τη θέση του, εξηγώντας ότι δεν αναφέρθηκε σε καμία άμβλωση, και ότι οι αντιδράσεις περιορίστηκαν σε ένα μικρό μέρος της ομιλίας του.
«Δεν περίμενα να προκληθεί τέτοια θύελλα», δήλωσε, τονίζοντας ότι η τοποθέτησή του αφορούσε την ανάγκη για πολιτικές που να προστατεύουν την οικογένεια και το παιδί και πως ήταν λάθος να κρατηθούν από τη συζήτηση μόνο λίγα δευτερόλεπτα από τα λεγόμενά του. Επιπλέον, εξέφρασε την επιθυμία του να μην αποσπάσει την προσοχή από το τραγικό γεγονός των Τεμπών, που απασχολούσε την κοινή γνώμη εκείνες τις ημέρες.
Σχολιάζοντας το ζήτημα των αμβλώσεων, ο Νίκος Αναδιώτης υποστήριξε ότι κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να αποφασίσει σύμφωνα με τη συνείδησή της. «Αν κάποιος θεωρεί ότι η ζωή που κουβαλάει μια γυναίκα δεν είναι ζωή, μπορεί να την αφαιρέσει», ανέφερε, προσθέτοντας όμως ότι η αφαίρεση της ζωής ενός παιδιού λόγω ιατρικών λόγων μπορεί να θεωρηθεί δολοφονία, σύμφωνα με την άποψή του. Αν και ανέφερε ότι δεν επιθυμεί να επιβάλλει τις απόψεις του σε άλλους, εξέφρασε τη θέση του για την προστασία της ζωής και την άποψή του πως οι πράξεις, καλές ή κακές, έχουν συνέπειες.
Η συζήτηση πήρε ακόμη πιο έντονες διαστάσεις όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε για το τι πιστεύει σχετικά με εγκυμοσύνες από βιασμό. Ο Αναδιώτης απάντησε επικριτικά, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η περίπτωση είναι εξαιρετικά σπάνια και ότι δεν πρέπει να υπερτονίζεται. Τόνισε πως ο καθένας πρέπει να πορεύεται με τη συνείδησή του και ότι οι οικονομικές δυσκολίες δεν θα πρέπει να είναι λόγος για την αφαίρεση μιας ζωής.
Αναφερόμενος στον Άρη Σερβετάλη, ο Νίκος Αναδιώτης σημείωσε ότι το όραμά του για το μέλλον περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός κοινωνικού κράτους πρόνοιας, το οποίο θα υποστηρίζει τις γυναίκες και θα εξασφαλίζει ότι καμία ζωή δεν θα πετιέται «στα σκουπίδια». Κλείνοντας, υποστήριξε ότι το μέλλον είναι απρόβλεπτο και ότι κάθε ζωή αξίζει να έχει την ευκαιρία να έρθει στον κόσμο και να ζήσει υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες.