Ένας σχεδόν πλήρης σκελετός ηλικίας 90 εκατομμυρίων ετών από την Παταγονία έρχεται να ταράξει τα νερά της παλαιοντολογίας. Το απολίθωμα ανήκει στο είδος Alnashetri cerropoliciensis, έναν μικροσκοπικό δεινόσαυρο που ζύγιζε λιγότερο από ένα κιλό, αλλά κρύβει τεράστια επιστημονική σημασία.
Το εύρημα, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature, προσφέρει για πρώτη φορά μια σχεδόν πλήρη εικόνα των αλβαρέζσαυρων, μιας από τις πιο αινιγματικές ομάδες δεινοσαύρων.
Οι «παράξενοι» δεινόσαυροι που μπέρδευαν τους επιστήμονες
Οι αλβαρέζσαυροι ήταν μικρόσωμοι, πτηνόμορφοι θηριόποδες με εξαιρετικά κοντά μπροστινά άκρα και ένα υπερμεγέθες νύχι. Μέχρι σήμερα, τα περισσότερα ευρήματα – κυρίως από την Ασία – ήταν αποσπασματικά, αφήνοντας πολλά ερωτήματα αναπάντητα.
Στη Νότια Αμερική, τα στοιχεία ήταν ακόμη πιο περιορισμένα, με αποτέλεσμα οι επιστήμονες να προσπαθούν να «συνθέσουν» την εικόνα τους σαν παζλ με ελλιπή κομμάτια.
Το απολίθωμα που αλλάζει το παιχνίδι
Η κατάσταση άλλαξε όταν εντοπίστηκε το εντυπωσιακά πλήρες απολίθωμα στη διάσημη περιοχή La Buitrera της Παταγονίας. Για πρώτη φορά, οι ερευνητές μπόρεσαν να δουν σχεδόν ολόκληρο το ζώο και να κατανοήσουν καλύτερα την ανατομία του.

Και εκεί ήρθε η μεγάλη έκπληξη.
Δεν ήταν πάντα έτσι όπως νομίζαμε
Σε αντίθεση με τους μεταγενέστερους συγγενείς του, το Alnashetri είχε πιο μακριά μπροστινά άκρα και μεγαλύτερα δόντια. Αυτό σημαίνει ότι η έντονη εξειδίκευση, όπως το σκάψιμο για έντομα, δεν υπήρχε από την αρχή.

Με απλά λόγια; Οι αλβαρέζσαυροι δεν έγιναν μικροί επειδή εξειδικεύτηκαν. Έγιναν πρώτα μικροί και μετά εξελίχθηκαν σε… «ειδικούς» της επιβίωσης.
Μικρός… αλλά ενήλικος και επικίνδυνα σημαντικός
Ένα κρίσιμο ερώτημα ήταν αν πρόκειται για μικρό είδος ή απλώς για νεαρό ζώο. Η απάντηση ήρθε από τη μικροσκοπική ανάλυση των οστών: ήταν ενήλικο, τουλάχιστον τεσσάρων ετών.

Το βάρος του; Λιγότερο από ένα κιλό. Αυτό το καθιστά έναν από τους μικρότερους δεινόσαυρους που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ στη Νότια Αμερική.
Οι δεινόσαυροι δεν ήταν μόνο γίγαντες
Η ανακάλυψη αυτή αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε την εξέλιξη των δεινοσαύρων. Δεν ήταν όλοι τεράστια, επιβλητικά πλάσματα. Πολλοί ήταν μικροί, ευέλικτοι και πιθανότατα πολύ πιο συνηθισμένοι απ’ όσο νομίζαμε.
Και ίσως, τελικά, οι πιο «ασήμαντοι» να είναι αυτοί που έχουν τις πιο μεγάλες ιστορίες να μας πουν.
