Σε μια ουσιαστική και ανθρώπινη εξομολόγηση στη διαδικτυακή εκπομπή «Δεν παίζει άγχος» του Σπήλιου Φλώρου, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης μιλά με ωριμότητα για τις κορυφές αλλά και τα σκοτεινά σημεία της επιτυχίας. Ο γνωστός τραγουδιστής αναφέρεται στην εκτόξευση της καριέρας του στα 19 του χρόνια, μια πορεία γεμάτη θυσίες, υπερπροσπάθεια και τελικά αναγνώριση.
«Η επιτυχία είναι ευλογία, αλλά και δοκιμασία. Σε τυφλώνει. Χάνεις σχέσεις, χάνεις τον εαυτό σου για να φτάσεις πιο ψηλά. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα», εξομολογείται. Μιλά για το προσωπικό κόστος που πλήρωσε, ανθρώπους που αγαπούσε αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει κοντά του: «Ήταν δύσκολο να κρατήσω κοντά μου ανθρώπους, οι οποίοι ναι μεν με αγαπούσαν και τους αγαπούσα, αλλά μέσα στη δύνη δεν είχα καθαρό κεφάλι».
Παρά την επιτυχία, η προσγείωση στην πραγματικότητα δεν άργησε. Αναφέρεται στα χρόνια υπερκόπωσης, αγγίζοντας τα όρια του burn out το 2011-12, ύστερα από συνεχείς περιοδείες και ιλιγγιώδη ρυθμό δουλειάς. «Όταν είσαι καλλιτέχνης δεν πρέπει να φτάνεις να καείς. Πρέπει να διαφυλάξεις την ψυχική και οργανική σου υγεία», λέει με έμφαση.
Αναγνωρίζει πως οι καλλιτέχνες αντιμετωπίζονται πολλές φορές ως «προϊόντα» από τις δισκογραφικές εταιρείες, κάτι που θεωρεί φυσιολογικό. Παρόλα αυτά, δηλώνει ότι ποτέ δεν ένιωσε πίεση για να παράγει, αφού η δημιουργία ήταν πάντα φυσική ροή για εκείνον.
Κλείνοντας, μοιράζεται τη φιλοσοφία ζωής του: «Το θέμα δεν είναι να μην πέσεις, αλλά να σηκωθείς. Εγώ είχα πάντα το φως της μουσικής, που με βοηθούσε να συνεχίζω. Όταν πέφτω, ξανασηκώνομαι πιο δυνατός».