Η ιστορία του Μάριου Φραγκούλη και του Μάνου Χατζηδάκι είναι μια τραγική παράλειψη συνάντησης, παρά την αμοιβαία εκτίμηση και τον θαυμασμό που ένιωθαν ο ένας για τον άλλον.
Όπως αποκαλύφθηκε από τον ίδιο τον Φραγκούλη, ο Μάνος Χατζηδάκις είχε την επιθυμία να τον γνωρίσει, αλλά η στιγμή αυτή ποτέ δεν ήρθε. Ακόμη και όταν ο Χατζηδάκις, ο κορυφαίος συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας, βρέθηκε κοντά στον Φραγκούλη, αυτή η συνάντηση δεν πραγματοποιήθηκε. Ο γιος του Μάνου Χατζηδάκι, Γιώργος, ενημέρωσε τον Φραγκούλη αργότερα για την κίνηση του πατέρα του να τον παρακολουθήσει από κοντά στην παράσταση των “Άθλιων”.
Ο Μάριος Φραγκούλης, μιλώντας σε μια διαδικτυακή συνέντευξη στην εκπομπή Zoe Pre, περιέγραψε με συγκίνηση τη διαδρομή του στον κόσμο της μουσικής. Αν και αρχικά δεν είχε βλέψεις για το τραγούδι, η εκπαίδευσή του στη δραματική σχολή του Λονδίνου και στο βιολί, που άρχισε σε ηλικία έξι ετών στο Ελληνικό Ωδείο, τον οδήγησαν σε μια καριέρα που συνδυάζει το θέατρο και τη μουσική. Στην πορεία της καλλιτεχνικής του πορείας, ο Φραγκούλης ανέπτυξε στενές σχέσεις με ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου, όπως τον Γιώργο Χατζηδάκι, με τον οποίο δημιούργησε μια ισχυρή φιλία.
Η ιστορία αυτή αναδεικνύει την ανθρώπινη πλευρά των μεγάλων καλλιτεχνών, που, παρά τη διάσταση των ταλέντων τους, έδειχναν αμφίδρομο σεβασμό. Ο Μάνος Χατζηδάκις, παρά την επιθυμία του να συναντήσει τον Φραγκούλη, ήταν διστακτικός και ντροπαλός, κάτι που έκανε αδύνατη την πολυπόθητη συνάντηση. Όμως, η κληρονομιά του Χατζηδάκι και η μουσική του συνεχίζουν να ζουν μέσα από τα έργα του Φραγκούλη, που τραγούδησε τα τραγούδια του μεγάλου συνθέτη, και μάλιστα στην Επίδαυρο, σε μια περιοδεία με το Μουσικό Σύνολο Χατζηδάκις. Παρά τη σωματική απουσία του Μάνου Χατζηδάκι, η ψυχική και καλλιτεχνική ένωση τους παραμένει ακέραιη, αναδεικνύοντας τη διαχρονική επίδραση του Χατζηδάκι στην ελληνική μουσική σκηνή.