Η Μαρίλια Μητρούση αποτελεί μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της νεότερης γενιάς ηθοποιών, συνδυάζοντας το υποκριτικό της ταλέντο με έναν αυθεντικό και προσιτό χαρακτήρα. Με δυναμική πορεία στην τηλεόραση, το θέατρο και τα social media, η κόρη των ηθοποιών Μιχάλης Μητρούσης και Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου μίλησε για όλα στο Zappit και στον Γιώργο Σκρομπόλα.
Τις τελευταίες εξελίξεις στη ζωή του, τις παρακολούθησες;
Αδιανόητο. Αδιανόητο. Αυτό μπορώ να σου πω, να το σχολιάσω. Είναι το καλύτερο άτομο και πιστεύω ότι ακριβώς επειδή είναι πολύ καλός άνθρωπος, βρήκαν και τον πατήσανε τον Γιώργο.
Ο πατέρας σου είχε ένα σοβαρό τροχαίο πέρυσι το καλοκαίρι. Τι θυμάσαι από κείνη την ημέρα;
Κοίτα να σου πω, κενό… Όταν με πήρε η σύντροφός του κλαίγοντας… και ακούω την Κωνσταντίνα, τη γυναίκα του, να κλαίει γοερά! Στην αρχή δεν είχα συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα. Λέω, κάπου θα τράκαρε τώρα μωρέ. Και πάω εκεί, και βλέπω τα αίματα στον δρόμο του μπαμπά μου, και το ασθενοφόρο και τον μπαμπά μου σε κατάσταση σοκ με κολάρο. Βέβαια όταν μίλησε και αυτά, ήρθα στα συγκαλά μου.στα ίσα μου, γιατί είδα ότι ήταν καλά. Ήταν το πόδι του που είχε γίνει σμπαράλια.
Ο μπαμπάς μου, είναι ένας άνθρωπος που όταν είχε πάθει κι ένα επεισόδιο, το ισχαιμικό, μου μίλαγε στο τηλέφωνο. Δηλαδή όταν δεν μου μίλησε στο τηλέφωνο, και πήγα εκεί και τον βλέπω σε αυτή την κατάσταση… Ξέρεις, τον μπαμπά μου τον έχω λίγο στο μυαλό μου άτρωτο. Όταν βλέπω τον μπαμπά μου να φοβάται ή να κλαίει, καταρρέει ο κόσμος μου! Τον έχω πάρα πολύ δυνατό, σούπερ ήρωα στα πάντα.
Έχετε άρα την παραδοσιακή σχέση, πατέρα με κόρη.
Την έχουμε σίγουρα. Και την έχουμε χτίσει αυτή τη σχέση, γιατί έχει περάσει η σχέση μας από πολλά σκαμπανεβάσματα. Έχουμε περάσει και αποστάσεις, και να έχουμε στεναχωρήσει πολύ ο ένας τον άλλον.
Κυρίως για ποιους λόγους συνέβαινε αυτό;
Γιατί νομίζω ότι ο μπαμπάς μου προσπαθούσε να μου δείξει τα λάθη μου σε εκείνη την ηλικία – γιατί είχα περάσει κι εγώ μια ηλικία που είχα κάνει πολλά λάθη – στα φοιτητικά μου χρόνια. Που θέλει ο γονιός να σε βοηθήσει, αλλά επί της ουσίας δεν μπορεί, γιατί νομίζω ότι τελικά μόνοι μας πρέπει να κάνουμε τα λάθη για να ωριμάσουμε. Ο μπαμπάς μου είχε την ανάγκη να ωριμάσω λίγο πιο γρήγορα από την ηλικία μου. Ήθελε να είμαι όπως είμαι τώρα, ας πούμε, πριν πέντε, έξι, εφτά χρόνια. Που δεν γίνεται.
Συζητάτε για τα προσωπικά σας;
Πάντα. Με τον μπαμπά μου συζητάω πιο πολύ… Μόνο κάποια στιγμή που είχα κάνει κάποιες λάθος επιλογές στην προσωπική μου ζωή, και του τις απέκρυπτα… Βέβαια ο μπαμπάς μου γνώριζε. Τότε ήτανε μόνο μία περίοδος που απομακρυνθήκαμε με τον μπαμπά μου, έντονα.
Έχουν ανησυχήσει για την προσωπική σου ζωή;
Ναι, βέβαια. Και, ξέρεις, κάνουνε… κάποιες φορές παλιά – πιο νέα που ‘χα κάνει τα λάθη μου – κάνανε και κόμμα! Που δεν μιλάνε κάθε μέρα στο τηλέφωνο. Αλλά αν συμβεί κάτι, είτε σε σχέση με μένα, είτε σε σχέση με τη ζωή του ενός ή του αλλουνού, θα ‘ναι εκεί ο ένας για τον άλλον, πάντα. Οπότε, ξέρεις, έπαιρνε ο ένας τον άλλον… «Δεν μ’ αρέσει αυτό». Κι εγώ έξαλλη! «Τώρα βρήκατε να γίνετε οικογένεια; Τώρα», λέω, «που είναι να με θάψετε εμένα; Μια χαρά!» [γέλιο]
Γενικώς, περνάτε χρόνο μαζί; Όλοι μαζί πια;
Όχι, όχι. Πολλά χρόνια έχει σταματήσει να γίνεται αυτό.
Σου λείπει αυτό;
Όχι. Κοίτα, περνάω χρόνο ξεχωριστά με τους γονείς μου, αλλά επιλέγω να κάνω παρέα με τον μπαμπά μου. Και ο μπαμπάς μου έχει μια υπέροχη γυναίκα, και τους επιλέγω πολύ σαν παρέα στη ζωή μου και τους δύο.
Με τη μαμά σου, εννοείς ότι είναι διαφορετικός ο τρόπος της επικοινωνίας σας;
Ναι. Μένουμε και πολύ κοντά, και υπάρχει επαφή πιο καθημερινή. Την αγαπάω πάρα πολύ. Αλλά δεν είναι φίλη μου, η μαμά μου. Σίγουρα. Όταν έχω ένα πρόβλημα θα τρέξω στη μαμά μου. Ο μπαμπάς μου, είναι φίλος μου. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Δηλαδή, με τον μπαμπά μου περνάω καλά, θα τον βγάλω έξω για φαγητό.
Έχεις το ίδιο καλή σχέση και με τους δυο;
Ναι. Για διαφορετικούς λόγους.