Η «trash πολιτική» αποτελεί μια προσέγγιση που επηρεάζει τον δημόσιο λόγο και την πολιτική σκηνή με τρόπους που προάγουν τον διχασμό και την τοξικότητα, συχνά με στόχο την αποκόμιση προσωπικής δημοσιότητας. Ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης, καταδίκασε αυτή τη λογική και αναφέρθηκε στην ανάγκη να εξελιχθούμε σε μια πολιτική κουλτούρα που θα σέβεται τα ιστορικά πρόσωπα, ανεξαρτήτως της πολιτικής τους τοποθέτησης.
Με αφορμή την απώλεια του Κώστα Σημίτη, ο Πιερρακάκης τόνισε την ανάγκη για σεβασμό προς τους πολιτικούς ηγέτες που υπηρέτησαν τη χώρα, ακόμα κι αν το έργο τους υπήρξε αντικείμενο πολιτικής κριτικής. Ο υπουργός παρατήρησε ότι η ιστορική αποτίμηση των έργων αυτών πρέπει να γίνει με νηφαλιότητα και όχι στη βάση των προσωρινών πολιτικών αντιπαραθέσεων. Στην Ελλάδα, όπως εξήγησε, ο σεβασμός στις προσωπικότητες και το έργο τους ενίοτε παραμελείται λόγω της επικράτησης της «trash πολιτικής», η οποία κυριαρχούσε κατά την οικονομική κρίση, ενώ με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει καταβληθεί προσπάθεια να ξεπεραστεί.
Ο Πιερρακάκης εξήγησε ότι η πολιτική αυτή νοοτροπία, που βασίζεται στην κατασκευή εχθρών και στη διαρκή σύγκρουση, υπονομεύει την πρόοδο και τον διάλογο. Αντίθετα, τόνισε ότι η πολιτική ζωή πρέπει να βασίζεται στην καλλιέργεια του σεβασμού, της πολιτικής ευγένειας και της θετικής κριτικής, που αναγνωρίζει τα επιτεύγματα αλλά και τα λάθη του παρελθόντος, με στόχο τη βελτίωση του μέλλοντος.
Αναφορικά με την προεδρική εκλογή, ο υπουργός υπογράμμισε τη σημασία της συναίνεσης και της αποφυγής της εργαλειοποίησης του θεσμού για μικροπολιτικούς σκοπούς. Επισήμανε ότι η πολιτική διαδικασία πρέπει να υπηρετεί το κοινό καλό και να αποφεύγονται οι πρακτικές που διαιρούν την κοινωνία.
Η τοποθέτηση του Πιερρακάκη για την «trash πολιτική» προβάλλει την ανάγκη για πολιτική κουλτούρα που σέβεται τον διάλογο και προάγει την πολιτική συμφιλίωση. Υπογραμμίζει τη σημασία της ιστορικής μνήμης και του σεβασμού στις προσωπικότητες που διαμόρφωσαν την πολιτική πορεία της χώρας, μακριά από τις εύκολες επιθέσεις και την τοξικότητα που μπορεί να κυριαρχήσουν σε πολιτικά ασταθείς εποχές.