Με θερμά λόγια και σεβασμό, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αποχαιρέτησε τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, χαρακτηρίζοντάς τον ως «μαχητή κατά της δικτατορίας και άξιο υπηρέτη της δημοκρατίας».
Στον επικήδειο λόγο του, ο κ. Μητσοτάκης εξήρε την πολιτική του πορεία και τα επιτεύγματά του, αναφέροντας ότι ο Κώστας Σημίτης ήταν ένας άνθρωπος λιτός, πράος και αυτάρκης, με ιδιαίτερη αγάπη για τον πολιτισμό και τη γνώση.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον Κώστα Σημίτη ως έναν «ευγενή αντίπαλο» και τόνισε ότι η θεσμική θέση του επιβάλλει να τον τιμήσει όπως του αξίζει. Όπως είπε, οι δύο πολιτικές παρατάξεις κατάφεραν να συναντηθούν σε δύο πολύ κρίσιμα σημεία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ και την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε τρεις βασικές παρακαταθήκες που άφησε πίσω του ο Κώστας Σημίτης. Η πρώτη ήταν η αταλάντευτη πίστη του στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και η διαρκής προσπάθειά του να φέρει την Ελλάδα κοντά στα πιο ανεπτυγμένα κράτη της Ευρώπης. Η δεύτερη ήταν η μεθοδολογία της διακυβέρνησής του, όπου κάθε πρόβλεψη και δέσμευση του γινόταν πράξη μέσω συστηματικού σχεδιασμού και ελέγχου. Η τρίτη παρακαταθήκη αφορούσε την ανθρώπινη πλευρά του Κώστα Σημίτη, ο οποίος, εκτός από την πολιτική του δράση, αγαπούσε τον πολιτισμό, τη μουσική και το θέατρο, ενώ πάντα είχε χρόνο για την οικογένειά του.
Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι το έργο του Κώστα Σημίτη θα μελετηθεί στο μέλλον από τους αναλυτές, οι οποίοι θα εξετάσουν τόσο τα σωστά όσο και τα λάθη του, αναγνωρίζοντας όμως την αξία της προσφοράς του στην ελληνική κοινωνία και την πολιτική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε επίσης τη δημοκρατική συνέπεια και τις σημαντικές υποδομές που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια των θητειών του Κώστα Σημίτη, υπογραμμίζοντας τη σημασία του έργου του για την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας.
Κλείνοντας, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη στάση του Κώστα Σημίτη, ο οποίος ποτέ δεν μπήκε στον πειρασμό να μεταλλαχθεί ή να ακολουθήσει έναν ξένο προς αυτόν τρόπο πολιτικής συμπεριφοράς. Αντίθετα, διατήρησε τη διακριτική του απλότητα και άφησε πίσω του μία κληρονομιά βασισμένη στην αξιοπρέπεια και την πολιτική του ευθύνη.