Η Καίτη Κωνσταντίνου, που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 61 ετών τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2025, άφησε πίσω της ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Για το ευρύ κοινό, η αξέχαστη «Σωσώ Παπαδήμα» από τα «Εγκλήματα» υπήρξε ο ρόλος που την ανέδειξε και την έκανε αγαπητή σε όλες τις ηλικίες. Μια «βιτριολική» περσόνα, με μοναδικό ύφος, που χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου και που, όπως η ίδια παραδεχόταν, τη «στοίχειωσε» για πάντα.
Όμως, πίσω από αυτή τη μοναδική ερμηνεία, υπήρχε μια γυναίκα βαθιά καλλιεργημένη, που είχε επιλέξει στην αρχή της ζωής της να σταθεί στην έδρα της φιλολόγου. Απόφοιτη της Φιλοσοφικής Σχολής, πριν ακολουθήσει το κάλεσμα της τέχνης, δίδαξε σε σχολεία και όπως είχε δηλώσει με ειλικρίνεια, δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά δασκάλα, αφού προτιμούσε να δίνει χώρο στους πιο αδύναμους μαθητές, αφήνοντας πίσω τους υπόλοιπους. «Δεν ήμουν καλή καθηγήτρια, δεν το ’χα. Όταν έχεις άλλη επιλογή, εύκολα τα παρατάς», έλεγε χαρακτηριστικά.
Η στροφή της στην υποκριτική, με σπουδές στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, την οδήγησε στα πρώτα της βήματα στη σκηνή, με την παράσταση «Εσωτερικές Φωνές» τη σεζόν 1986-1987. Στο πλευρό της βρέθηκαν άνθρωποι που σημάδεψαν όχι μόνο την πορεία της αλλά και τη ζωή της, όπως η Μαρία Καβογιάννη και η Υρώ Μανέ, συμφοιτήτριες και φίλες καρδιάς.
Παρά την τεράστια επιτυχία της στην τηλεόραση, η Καίτη Κωνσταντίνου δεν εγκατέλειψε ποτέ το θέατρο, ενώ συμμετείχε και σε κινηματογραφικές ταινίες όπως «Το Κλάμα Βγήκε από τον Παράδεισο», «Ο Καλύτερός μου Φίλος» και «Οξυγόνο». Η τελευταία της παρουσία στο θεατρικό σανίδι, στην παράσταση «Συνέβη στο Μοντερέι», απέδειξε πως παρέμενε ενεργή και δημιουργική μέχρι τέλους.
Μια ηθοποιός χαμηλών τόνων, με αυθεντική αγάπη για την τέχνη της, που δεν επεδίωξε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά κέρδισε δικαίως μια θέση στις καρδιές όλων μας. Το ελληνικό θέατρο και η τηλεόραση αποχαιρετούν μια σπουδαία καλλιτέχνιδα, που είχε ακόμα πολλά να δώσει.