Η Μαρία Πάλεν μοιράστηκε δημόσια την ιστορία της στο Instagram τον Σεπτέμβριο του 2024, περιγράφοντας πώς «έχασε» ουσιαστικά έναν χρόνο από τη ζωή της λόγω της ασθένειας. Όλα ξεκίνησαν «με μικρούς πόνους, μικροσκοπικούς πόνους που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να αγνοήσουν», μέχρι που τον Μάρτιο του ίδιου έτους κατέρρευσε σωματικά, έχασε περίπου 9 κιλά και καθηλώθηκε στο κρεβάτι.
Οι αρχικές ιατρικές εκτιμήσεις έκαναν λόγο για πιθανό αυτοάνοσο νόσημα, όμως οι εξετάσεις αποκάλυψαν μόλυνση από το μικροσκοπικό παράσιτο Babesia, που μεταφέρεται μέσω τσιμπήματος από τσιμπούρι και προσβάλλει τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η ασθένεια «κατέστρεψε εντελώς το ανοσοποιητικό μου σύστημα», δήλωσε η Πάλεν, περιγράφοντας αφόρητους πόνους ακόμη και σε απλές κινήσεις.
Σε βίντεο που δημοσίευσε τον Δεκέμβριο του 2024, ανέφερε ότι μετά από πόνο στην περιοχή του κόκκυγα και πυρετό, κατέληξε στο νοσοκομείο όπου εμφάνισε μούδιασμα και στα δύο πόδια, το οποίο επεκτάθηκε μέχρι την κοιλιά της. Οι γιατροί διαπίστωσαν φλεγμονή του νωτιαίου μυελού, ενώ παρά τις εντατικές θεραπείες, δεν έχουν καταλήξει με βεβαιότητα στην αιτία.
Η ίδια πιστεύει ότι το πρόβλημά της σχετίζεται με τη Νόσο του Lyme, επίσης προκαλούμενη από τσιμπήματα τσιμπουριών. Από τότε βρίσκεται σε εντατική αποκατάσταση, με προόδους όπως η κίνηση του ενός ποδιού και πρόσφατα τα πλάγια βήματα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ασθένεια προκάλεσε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, έχασε το διαμέρισμά της και επλήγη η καριέρα της. Σήμερα ζει με την οικογένειά της στο Τέξας. Μια καμπάνια GoFundMe, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο για την υποστήριξή της, έχει συγκεντρώσει πάνω από 12.000 δολάρια.
Οι γιατροί έδωσαν πιθανότητες 33% για πλήρη αποκατάσταση, 33% για μερική και 33% για καθόλου ανάρρωση. Η ίδια δυσκολεύεται να αποδεχτεί την κατάσταση, ειδικά επειδή ακολουθούσε πάντοτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής.
Παρά ταύτα, παραμένει αισιόδοξη: «Πρέπει να είμαι αισιόδοξη. Αν όχι, νιώθω ότι η ψυχική μου κατάσταση θα καταρρεύσει», είπε στο People. «Το κύριο πράγμα που με κρατάει σε εγρήγορση είναι ότι θα μπορώ να περπατήσω ξανά».