Μια από τις σπάνιες τηλεοπτικές του εμφανίσεις πραγματοποίησε ο Γιώργος Αλκαίος, μιλώντας στον Γρηγόρη Αρναούτογλου και το “The 2Night Show”, σε μια συνέντευξη γεμάτη αλήθειες, συναίσθημα και βαθιές εξομολογήσεις. Ο γνωστός τραγουδιστής άνοιξε την καρδιά του για τη μουσική, τις δυσκολίες του χώρου, αλλά και τις προσωπικές του εμπειρίες, που διαμόρφωσαν την πορεία του.
Ο Αλκαίος αναφέρθηκε στο νέο του τραγούδι “Τότε”, αποκαλύπτοντας πως ήταν δύσκολο να οπτικοποιηθεί, καθώς πραγματεύεται βαθιά συναισθήματα και μνήμες που πληγώνουν: «Πώς γίνεται να ζω ακόμα και από το “για πάντα” να κρατήσω το μισό; Δε γίνεται…», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το βαθύ νόημα του τραγουδιού. Όπως αποκάλυψε, το κομμάτι κυκλοφορεί από το δικό του label, ενώ για τη διανομή έγινε συνεργασία με μεγάλη δισκογραφική, τονίζοντας πως «η δισκογραφία σήμερα έχει αλλάξει πρόσωπο», παρότι ο ίδιος παραμένει «παλιάς κοπής» και αγαπά τα ολοκληρωμένα άλμπουμ.
Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ο τραγουδιστής μίλησε για την αλλαγή που έχει επέλθει στη μουσική βιομηχανία, σημειώνοντας ότι “υπάρχει ανομβρία έμπνευσης” και πως πλέον τα τραγούδια δεν έχουν στόχο να διασκεδάσουν, αφού ο κόσμος “δεν ξεσκάει όπως παλιά”. Παράλληλα, στάθηκε και στη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, αποκαλύπτοντας πως σε τραγούδι του άκουσε τη φωνή της Celine Dion να του κάνει δεύτερες φωνές μέσω AI. Όπως ανέφερε με χιούμορ αλλά και προβληματισμό: «Γίνεται πανηγύρι πια», δείχνοντας την ανησυχία του για το πώς η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τον χώρο της μουσικής.
Ο Γιώργος Αλκαίος μίλησε ακόμα για τη δική του εσωτερική ανάγκη να γράφει μουσική, σημειώνοντας πως δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι απλώς ερμηνευτής, ενώ αναφέρθηκε και στην πολύχρονη συνεργασία του με τον Κωνσταντίνο Παντζή, με τον οποίο ετοιμάζουν νέο άλμπουμ με 450 νέα τραγούδια, τα οποία θα παρουσιάζουν σταδιακά.
Τέλος, αναφέρθηκε και στην προσωπική του ζωή, μιλώντας για τα πάθη του παρελθόντος, τονίζοντας πως έχει σταματήσει το ποτό από τα 18 του, ενώ αποκάλυψε την αγάπη του για τα αυτοκίνητα, ένα πάθος που ανήκει πια στο παρελθόν: «Δεν έχω κρατήσει τίποτα», κατέληξε με χαμόγελο.