Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Plymouth προτείνει ότι οι αρχαίοι Έλληνες ενδέχεται να κατασκεύαζαν ιερούς και πολύτιμους χώρους σε περιοχές που είχαν προηγουμένως πληγεί από σεισμική δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τον καθηγητή γεωεπιστημονικής επικοινωνίας Iain Stewart, οι σεισμοί μπορεί να έπαιξαν έναν ρόλο όχι μόνο στη διαμόρφωση του τοπίου, αλλά και στην πολιτιστική αξία αυτών των περιοχών. Ο Stewart, γνωστός για τις τηλεοπτικές του παρουσιάσεις σχετικά με τη δύναμη των σεισμών, πιστεύει ότι τα ρήγματα που προκλήθηκαν από σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή του Αιγαίου μπορεί να προσέφεραν σε συγκεκριμένα μέρη μια ιδιαίτερη πολιτιστική και θρησκευτική σημασία, οδηγώντας τους Έλληνες να τα επιλέξουν για την οικοδόμηση ναών και πόλεων.
Ο καθηγητής αναφέρει ότι το παράδειγμα των Δελφών, όπου η ιερές πηγές και τα “μεθυστικά” αέρια που προέρχονταν από σεισμικά ρήγματα θεωρήθηκαν ιερά, ενδέχεται να μην είναι μοναδικό. Αντίθετα, άλλες σημαντικές τοποθεσίες όπως οι Μυκήνες, η Έφεσος, η Κνίδος και η Ιεράπολη φαίνεται ότι χτίστηκαν επίσης κοντά σε σεισμικά ρήγματα. Όπως σημειώνει, τα ρήγματα στην περιοχή του Αιγαίου είναι τόσο συνηθισμένα, που είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συνειδητοποιήσει την αξία αυτών των περιοχών και τις εκμεταλλεύτηκαν.
Ο καθηγητής Stewart προσθέτει ότι οι σεισμοί δεν αποτελούν πάντα μόνο αρνητικό φαινόμενο. Στην πραγματικότητα, τα σεισμικά ρήγματα μπορούν να δημιουργήσουν θερμές πηγές, σπήλαια και άλλες φυσικές δομές που οι Έλληνες θεωρούσαν ιερά ή μυστηριώδη. Η σύνδεση σεισμικών ρηγμάτων με ιερούς χώρους ενισχύεται και από παραδείγματα, όπως οι Δελφοί, όπου ο Ναός του Απόλλωνα καταστράφηκε από σεισμό το 373 π.Χ., αλλά επανακατασκευάστηκε στην ίδια θέση, πάνω από το ρήγμα.
Ο καθηγητής καταλήγει ότι δεν ισχυρίζεται πως κάθε ιερός τόπος στην αρχαία Ελλάδα ήταν χτισμένος πάνω σε σεισμικό ρήγμα, αλλά θεωρεί ότι οι αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν την αξία των φυσικών φαινομένων που προέκυπταν από τη σεισμική δραστηριότητα και τα χρησιμοποιούσαν προς όφελος τους.