Πολλοί πιστεύουν ότι θυμούνται τα πρώτα τους βήματα ή την πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό, κοιτώντας παλιές φωτογραφίες. Ωστόσο, αυτές οι «αναμνήσεις» δεν είναι αληθινές, αλλά μάλλον ανακατασκευασμένες από τις φωτογραφίες και τις αφηγήσεις των γονιών μας.
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται βρεφική αμνησία και αφορά την αδυναμία μας να θυμόμαστε γεγονότα πριν την ηλικία των 2-3 ετών. Παρά το γεγονός ότι μαθαίνουμε να περπατάμε, να μιλάμε και να αλληλεπιδρούμε, οι αυτοβιογραφικές αναμνήσεις από αυτήν την περίοδο συνήθως χάνονται.
Ο ιππόκαμπος, το κέντρο της μνήμης στον εγκέφαλο, βρίσκεται σε έντονη ανάπτυξη τα πρώτα χρόνια, με αποτέλεσμα ορισμένες πρώιμες αναμνήσεις να μην αποθηκεύονται μόνιμα. Παρόλα αυτά, έρευνες από το Πανεπιστήμιο Yale με βρέφη ηλικίας 4 μηνών έως 2 ετών, που πραγματοποιήθηκαν μέσω μαγνητικής τομογραφίας, έδειξαν ότι τα μωρά μπορούν να αναγνωρίζουν και να αποθηκεύουν εικόνες, επιβεβαιώνοντας πως δημιουργούν μνήμες, ακόμα κι αν δεν τις θυμούνται αργότερα.
Η επιστήμη όμως δεν έχει ακόμα βρει γιατί αυτές οι πρώιμες αναμνήσεις σβήνονται με τον καιρό, αφήνοντας το μυστήριο της βρεφικής αμνησίας να παραμένει ανοιχτό.