Ο Δημήτρης Παπανικολάου, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» με τη Ναταλία Αργυράκη, αναφέρθηκε με τρυφερότητα στην πρώτη επαφή του με την υποκριτική και στη στήριξη που δέχθηκε από τον αείμνηστο ηθοποιό Γιώργο Φούντα.
Ο ηθοποιός, που συμμετέχει στη σειρά «Άγιος έρωτας» του Alpha, αποκάλυψε μια συγκινητική στιγμή από τα πρώτα του βήματα στο θέατρο.
Στη συνέντευξή του, ο Δημήτρης Παπανικολάου αναφέρθηκε στη μετάβαση του από το θέατρο στην τηλεόραση, λέγοντας πως παρατηρούσε τα τελευταία χρόνια τους φίλους του να κάνουν τηλεόραση και να μπαίνουν στον κόσμο των σειρών. «Το ήθελα πολύ», είπε, αναφερόμενος στην επιθυμία του να εξερευνήσει και αυτόν τον καλλιτεχνικό χώρο, καθώς, όπως εξήγησε, η πορεία του στο θέατρο είχε ξεκινήσει με μια ομάδα φίλων, που συνεργάζονταν και ως οικογένεια, μέσα στο πλαίσιο της πειραματικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου.
Ωστόσο, το πιο συγκινητικό κομμάτι της συνέντευξης ήταν όταν αναφέρθηκε στην πρώτη του συνάντηση με τον Γιώργο Φούντα. Όπως εξήγησε, εκείνη την εποχή έπαιζε σε μια καλοκαιρινή κατασκήνωση θεάτρου, όπου συμμετείχαν και οι εγγονές του μεγάλου ηθοποιού. Εκείνη τη βραδιά, ο Γιώργος Φούντας, άγνωστος για τον Δημήτρη, επισκέφθηκε την παράσταση για να παρακολουθήσει τις εγγονές του. Όταν η παράσταση τελείωσε, ο υπεύθυνος της κατασκήνωσης πλησίασε τον Δημήτρη και του είπε ότι ο Φούντας ήθελε να του μιλήσει.
Ο μεγάλος ηθοποιός, με τη σοφία και τη δύναμη του λόγου του, ρώτησε τον Παπανικολάου αν ήθελε να γίνει ηθοποιός. Η απάντηση του Δημήτρη ήταν διστακτική, θυμάται, λέγοντας «νομίζω πως ναι», χωρίς να καταλαβαίνει τη σημασία της στιγμής. Ο Γιώργος Φούντας όμως, έκανε μια παύση και του ζήτησε να του το ορκιστεί. Ο Δημήτρης Παπανικολάου, γεμάτος συναισθήματα, του το ορκίστηκε, και αυτή η στιγμή έμεινε για πάντα χαραγμένη στη μνήμη του, ως η στιγμή που έβαλε την υπογραφή του σε έναν επαγγελματικό δρόμο που θα τον καθοδηγούσε για πάντα.
Η εξομολόγηση του Δημήτρη Παπανικολάου για αυτή τη συνάντηση με τον Γιώργο Φούντα, γεμάτη συγκίνηση, αναδεικνύει την απλότητα και την ειλικρίνεια της πρώτης επαφής του με την υποκριτική, την οποία ο μεγάλος ηθοποιός τού προσέφερε με μια τόσο δυνατή και ουσιαστική ερώτηση, αλλά και με τη στήριξή του.