Η Δανάη Μπάρκα τοποθετήθηκε δημόσια σχετικά με το σχολιασμό στην τηλεόραση, αφήνοντας αιχμές για τη διαρκή ανάλυση στιγμών που, κατά την ίδια, δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Η τοποθέτησή της ήρθε ως έμμεση απάντηση στα σχόλια του Γιώργου Λιάγκα στην εκπομπή «Το Πρωινό», χωρίς όμως να αναφερθεί το όνομά του.
«Στην τηλεόραση μπορεί να δούμε ανθρώπους που θέλουν σώνει και ντε να σχολιάσουν κάτι το οποίο δεν είναι άξιο σχολιασμού ή απλά να αναλύσουν μία στιγμή, τραβώντας την από τα μαλλιά και εξηγώντας ένα αστείο που δεν εξηγείται», είπε χαρακτηριστικά η Δανάη Μπάρκα, θέλοντας να υπογραμμίσει το φαινόμενο του υπερβολικού σχολιασμού στην ελληνική τηλεόραση.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στον τρόπο που λειτουργούν οι εκπομπές, με τον Άρη Καβατζίκη να αναρωτιέται αν αυτό το φαινόμενο παρατηρείται και σε άλλα τηλεοπτικά περιβάλλοντα, όπως στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία ή την Ισπανία. «Υπάρχει αυτό το φαινόμενο στο εξωτερικό; Όπου μια εκπομπή παίρνει την ατάκα κάποιου και την αναλύει σε άλλο κανάλι;» διερωτήθηκε, θέτοντας το ερώτημα αν πρόκειται για ένα καθαρά ελληνικό φαινόμενο ή για μια διεθνή τηλεοπτική πρακτική.
Η Δανάη Μπάρκα στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο της πρόθεσης και του τρόπου με τον οποίο γίνονται οι τηλεοπτικές αναλύσεις, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν παρουσιαστές και σχολιαστές που έχουν συνδέσει το όνομά τους με την τοξικότητα και την αρνητικότητα. «Υπάρχουν άνθρωποι που λένε κάτι κακό μόνο και μόνο για να γίνουν τίτλος, λες και αυτό είναι κάτι σημαντικό», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι κάποιοι επιδιώκουν εντάσεις και συγκρούσεις απλώς για να προκαλέσουν αντιδράσεις.
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη θετική πλευρά της τηλεοπτικής πολυφωνίας, λέγοντας ότι κάθε εκπομπή διαμορφώνει το ύφος της ανάλογα με το κοινό της. «Όλα πρέπει να υπάρχουν κι είναι ωραίο αυτό, αλλά ο τρόπος κάνει τους ανθρώπους να διαφέρουν», τόνισε, επισημαίνοντας ότι άλλοι προτιμούν το πιο χαλαρό και χιουμοριστικό ύφος, ενώ άλλοι εστιάζουν στις εντάσεις και τις κόντρες.
Η συζήτηση αυτή ανέδειξε για ακόμη μια φορά το πώς διαμορφώνεται ο τηλεοπτικός λόγος στην Ελλάδα, με τη Δανάη Μπάρκα να δίνει έμφαση στην ανάγκη για πιο ουσιαστική και λιγότερο τοξική τηλεοπτική επικοινωνία.