Το πρωί της Παρασκευής (19/12) ο Άρης Μουγκοπέτρος βρέθηκε καλεσμένος στο Πρωινό του ΑΝΤ1, όπου μίλησε ανοιχτά στον Γιώργο Λιάγκα για τη δύσκολη περίοδο που πέρασε μετά το σοβαρό ατύχημα του περασμένου Πάσχα. Ο γνωστός μουσικός εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο τηλεοπτικό πλατό με τα πρόσθετα δάχτυλα στο χέρι του, εκφράζοντας τη χαρά και την ανακούφισή του για την αποκατάσταση του προβλήματος, αλλά και την αισιοδοξία του για το μέλλον.
Ο Άρης Μουγκοπέτρος αναφέρθηκε στις δύσκολες στιγμές που βίωσε, αλλά και στη δύναμη που βρήκε μέσα του για να συνεχίσει.
«Κάθε μέρα ήταν πολύ δύσκολη για εμένα. Εγώ πάντα είχα μάθει στη δυσκολία στη ζωή μου. Αυτή η κατάσταση βοήθησε να με μάθει ο κόσμος πιο πολύ. Θα επιστρέψει στη δουλεια μου, είμαι σίγουρος», είπε αρχικά.
Στη συνέχεια μίλησε για το πρόσθετο μέλος και τη συμβολή του γιατρού του, τονίζοντας πόσο καθοριστικός ήταν ο ρόλος του στη σωτηρία του χεριού του.
«Αν δεν ήταν ο γιατρός μου θα μου είχαν κόψει το χέρι. Αισθάνομαι τυχερός που μέσα στην ατυχία μου τον γνώρισα. Αναρωτιέμαι πώς ζω μετά από όλο αυτό. Αυτό το τεχνητό μέλος κατασκευάστηκε στην Ελλάδα. Ένας άνθρωπος, όταν παθαίνει ένα τραγικό συμβάν, θέλει ειδική μεταχείριση σε κάποια θέματα. Εγώ μέσα μου ήμουν δυνατός και δεν σκέφτηκαν ότι δεν θα μπορέσω να συνεχίσω τη ζωή μου».
Μιλώντας για την επιστροφή του στη μουσική και την προσπάθεια που καταβάλλει, πρόσθεσε:
«Θα μάθω την κίνηση σιγά σιγά. Έχω έναν μάστορα δίπλα μου, που φτιάχνει κλαρίνα, που μου λέει “Άρη μου, θα παίξεις πάλι”. Εννοείται ότι έχω πιάσει κλαρινό μετά το ατύχημα. Με το αριστερό παίζω όπως έπαιζα, αλλά με το δεξί χέρι θέλει εξάσκηση και υπομονή. Μου πέρασε απο το μυαλό ότι μπορεί να σταματήζω να παίζω κλαρίνο».
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του στις κόρες του και στην αντίδρασή τους όταν είδαν το πρόσθετο μέλος.
«Το χέρι το φοράω τρεις μέρες. Χάρηκα όταν είδα τις μικρές μου ότι χαρήκανε. Το χαϊδέψανε και μου είπανε “μπαμπά, το μιμί πέρασε”. Η μία μου έλεγε θα περάσει το μιμί και η άλλη το κοίταζε».
Τέλος, ο Άρης Μουγκοπέτρος μίλησε για τη στιγμή που αντίκρισε το χέρι του μετά το ατύχημα, αλλά και για τον άνθρωπο που φέρεται να του έδωσε την κροτίδα στο πασχαλινό γλέντι.
«Όταν είδα το χέρι μου μετά τον τραυματισμό ήταν σαν σκηνή από θρίλερ. Τα χέρια μου ήταν κατεστραμμένα μετά το ατύχημα. Νόμιζα ότι θα κοπεί όλο.
Έπραξα σαν ηλίθιος με εκείνον τον υποτιθέμενο φίλο. Όλοι οι δικοί μου παθάνε πλάκα. Αυτός με παρότρυνε να την ανάψω. Αν εγώ είχα κάνια έστω μια γρατζουνία σε έναν άνθρωπο δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ. Δεν κρατάω κακία σε αυτόν τον άνθρωπο. Η τιμωρία του είναι ότι μέσα του δεν έχει συναισθήματα».