Το Β1 Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου έδωσε οριστική λύση υπέρ των συνταξιούχων που συνεχίζουν να εργάζονται, αποφασίζοντας ότι η συνταξιοδότηση δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο απόλυσης, ούτε να επανακατατάξει τον εργαζόμενο στο πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο του ενιαίου μισθολογίου, καθώς κάτι τέτοιο συνιστά «μονομερή εκ μέρους του εργοδότη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας».
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 83/2026 απόφαση του Αρείου Πάγου, δικαιώθηκαν απολυθέντες συνταξιούχοι-εργαζόμενοι στη «Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης-Αποχέτευσης Μείζονος Περιοχής Βόλου», ενώ κλείνει και το ζήτημα των καταλογισμών ποσών σε εργαζομένους. Υπενθυμίζεται ότι το 2024, το Πρωτοδικείο Βόλου είχε αποφανθεί ότι η παράλληλη εργασία και συνταξιοδότηση δεν αποτελούν νόμιμο λόγο απόλυσης και ότι η αυτόματη κατάταξη στο πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο ήταν παράνομη.
Μετά ήρθε ο νόμος 5114/2024, που ρύθμιζε τη μισθολογική μεταχείριση των μισθωτών του Δημοσίου και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, προβλέποντας την άρση τυχόν καταλογισμών αποδοχών μόνο για όσους συνταξιοδοτήθηκαν και συνέχισαν να εργάζονται από την 24.6.2023, εξαιρώντας όμως αδικαιολόγητα άλλες ανάλογες περιπτώσεις. Η Δ.Ε.Υ.Α. Μείζονος Περιοχής Βόλου άσκησε στη συνέχεια αναίρεση στον Άρειο Πάγο.
Οι αρεοπαγίτες δέχθηκαν ότι οι ρυθμίσεις σε Οργανισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας ή Κανονισμούς που προβλέπουν αυτοδίκαιη καταγγελία λόγω συνταξιοδότησης αποτελούν «ρήτρες μονιμότητας» και έχουν καταργηθεί σύμφωνα με τον ν. 4046/2012 και την Π.Υ.Σ. 6/2012. Η συνταξιοδότηση από μόνη της δεν επιφέρει επανακατάταξη στο πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο, αφού «ο εργαζόμενος δεν μεταπίπτει αυτοδικαίως στο μισθολογικό κλιμάκιο του πρωτοδιοριζόμενου υπαλλήλου».
Η απόφαση τονίζει ότι «η μετάπτωση του εργαζομένου σε κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο» συνιστά «μονομερή εκ μέρους του εργοδότη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας» και περιορίζει τη μισθολογική εξέλιξη μόνο σε περίπτωση που δεν αξιοποιηθεί η προϋπηρεσία.
Οι δικηγόροι της υπόθεσης, Σπύρος Μπαλατσούκας και Δημήτρης Βαλαβάνης, σχολίασαν: «Τα αντανακλαστικά του Ελληνικού Δημοσίου υπήρξαν άμεσα, αλλά η τελική ρύθμιση είχε περιορισμένη αναδρομική ισχύ. Παρά τις δικαστικές αποφάσεις που χαρακτηρίζουν τον περιορισμό αντισυνταγματικό, το Δημόσιο δεν έχει προχωρήσει σε ουσιαστική διόρθωση, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα υπάλληλοι να απειλούνται με καταλογισμό υπέρογκων ποσών. Η απόφαση του Αρείου Πάγου επιλύει οριστικά το ζήτημα και υπογραμμίζει την ανάγκη συνολικής ρύθμισης για την ασφάλεια δικαίου».