Ο 41χρονος άνδρας, που σκότωσε τη 32χρονη σύζυγό του και στη συνέχεια έκρυψε το σώμα της στο πατάρι του διαμερίσματός τους στους Αμπελοκήπους, καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο.
Το έγκλημα διαπράχθηκε το 2024, και το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο με πλειοψηφία 6-1 για ανθρωποκτονία από πρόθεση, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Μία από τις ενόρκους εξέφρασε τη μειοψηφούσα άποψη, προτείνοντας ότι θα έπρεπε να χαρακτηριστεί ως ανθρωποκτονία εν βρασμώ ψυχικής ορμής.
Επιπλέον, του επιβλήθηκε και ποινή φυλάκισης δύο ετών και έξι μηνών για οπλοφορία και οπλοχρησία, ενώ η υπεράσπισή του απέτυχε να πείσει το δικαστήριο σχετικά με τα ελαφρυντικά που παρουσίασε. Ο εισαγγελέας της υπόθεσης αντιτάχθηκε στους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, περιγράφοντας το έγκλημα με απόλυτη συνείδηση και μεθοδικότητα.
Η αγόρευση του εισαγγελέα
Στην αγόρευσή του, ο εισαγγελέας ανέπτυξε την προσωπικότητα της θύματος, αναφέροντας ότι η 32χρονη ήταν μια αφοσιωμένη μητέρα που εργαζόταν σκληρά για το μέλλον των παιδιών της και δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι σκόπευε να εγκαταλείψει την οικογένειά της. Επιπλέον, ο εισαγγελέας ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου σχετικά με εξωσυζυγικές σχέσεις της γυναίκας ήταν αβάσιμοι και προήλθαν από μια προσπάθεια του δράστη να δικαιολογήσει την πράξη του.
Ο εισαγγελέας εξιστόρησε λεπτομερώς τη διαδικασία της δολοφονίας, δηλώνοντας ότι ο κατηγορούμενος χτύπησε τη σύζυγό του στο κεφάλι με σφυρί, προκαλώντας της σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Στη συνέχεια, την στραγγάλισε με καλώδιο, με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατός της.
Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά το έγκλημα, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, καταρρίπτει τον ισχυρισμό περί βρασμού ψυχικής ορμής, καθώς δεν έδειξε καμία διάθεση να καλέσει βοήθεια ή να σώσει τη γυναίκα. Αντίθετα, προχώρησε σε κινήσεις που στόχευαν στην εξάλειψη των στοιχείων του εγκλήματος, τυλίγοντας το σώμα της θύματος και αποκρύπτοντάς το στο πατάρι, μαζί με το όπλο του εγκλήματος.
Επιπλέον, ο κατηγορούμενος προσπάθησε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η σύζυγός του είχε φύγει από το σπίτι με δική της θέληση, επικοινωνώντας με συγγενείς της μετά την πράξη του. Ο εισαγγελέας κατηγόρησε τον δράστη ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν μια συνειδητή προσπάθεια παραπλάνησης.
Κλείνοντας την αγόρευσή του, ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι η πράξη του κατηγορούμενου δεν ήταν παρορμητική, αλλά εκπορεύτηκε από μια προμελετημένη απόφαση, υποδεικνύοντας ότι η δολοφονία ήταν αποτέλεσμα προγραμματισμού και όχι στιγμιαίας έκρηξης.