Στην Ελλάδα εξακολουθεί να μην υπάρχει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα ασφάλισης έναντι φυσικών καταστροφών, όπως επισημάνθηκε στη συζήτηση του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.
Ο καθηγητής Μιλτιάδης Νεκτάριος τόνισε ότι η χώρα παραμένει από τις λίγες στην Ευρώπη χωρίς κεντρικό μηχανισμό, σε αντίθεση με μοντέλα όπως της Ισπανίας και της Γαλλίας που βασίζονται σε κρατικές ή ημικρατικές δομές διαχείρισης κινδύνου.
Προτάσεις για νέο μοντέλο ασφάλισης
Στο τραπέζι τέθηκε η δημιουργία κρατικού ασφαλιστικού φορέα υποχρεωτικής κάλυψης, με συγκέντρωση όλων των φυσικών κινδύνων σε ενιαίο σύστημα.
Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται:
- Υποχρεωτική ασφάλιση ακινήτων έως 120.000 ευρώ
- Επιχορήγηση μέσω ΕΝΦΙΑ κατά τουλάχιστον 50%
- Χρηματοδότηση μέσω κρατικού προϋπολογισμού χωρίς ανάγκη νέου διοικητικού μηχανισμού
Αλλαγή νοοτροπίας: Από την άρνηση στην πρόληψη
Ο Chief Operations Officer της Interamerican, Πάνος Κούβαλης, ανέδειξε την κοινωνική διάσταση του προβλήματος, επισημαίνοντας ότι μεγάλο μέρος των πολιτών εξακολουθεί να θεωρεί τις φυσικές καταστροφές «μακρινό σενάριο».
Όπως σημείωσε, κυριαρχεί μια κουλτούρα αντίδρασης και όχι πρόληψης, ενώ υπογράμμισε τη σημασία συνεργασιών μεταξύ ιδιωτικού τομέα, κράτους και ερευνητικών φορέων.
Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης
Σημαντική ήταν και η παρέμβαση του Δημάρχου Κηφισιάς Βασίλη Ξυπολυτά, ο οποίος ανέδειξε τη μετάβαση των δήμων από διαχειριστικούς σε ενεργούς φορείς πρόληψης και προστασίας.
Έκανε αναφορά σε συστήματα αισθητήρων και τεχνολογικά εργαλεία που ήδη εφαρμόζονται για την παρακολούθηση δασικών περιοχών και την έγκαιρη προειδοποίηση.
Ο ρόλος της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης
Ο Νίκος Κατσιμπέρης από την Nak Insurance Brokers στάθηκε στη σημασία του ασφαλιστικού συμβούλου πριν από την επέλευση μιας καταστροφής, τονίζοντας ότι στην πράξη η συμβουλευτική παρέμβαση γίνεται συχνά καθυστερημένα.
Υπογράμμισε την ανάγκη για πιο ενεργό ρόλο του κλάδου στην πρόληψη και στον σχεδιασμό κάλυψης κινδύνων.
Η συζήτηση στους Δελφούς ανέδειξε ένα κοινό συμπέρασμα: η διαχείριση των φυσικών καταστροφών δεν είναι πλέον μόνο ζήτημα αποκατάστασης, αλλά απαιτεί θεσμική οργάνωση, οικονομικά εργαλεία και βαθιά αλλαγή κουλτούρας προς την πρόληψη.