Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται απογοητευμένος και εκνευρισμένος με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, όχι για λόγους ηθικής ή διεθνούς δικαίου, αλλά επειδή –όπως σημειώνει το MSNBC– η κατάσταση δεν εξυπηρετεί την προσωπική του εικόνα.
Από τις πρώτες ημέρες της ρωσικής εισβολής, ο Τραμπ είχε χαρακτηρίσει την απόφαση του Πούτιν «έξυπνη» και «ιδιοφυή», χωρίς ποτέ να καταδικάσει ευθέως τη Ρωσία. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά, η ρωσική επίθεση δεν οδήγησε σε «εύκολη νίκη» και ο Τραμπ βλέπει το αφήγημά του να καταρρέει, ενώ η εικόνα του ως “ειρηνοποιού” διασύρεται.
«Ο Πούτιν μας λέει πολλές βλακείες», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, κάνοντας λόγο για απογοήτευση από τον Ρώσο ηγέτη.
Η προσωπική ενόχληση πίσω από τις δηλώσεις
Σύμφωνα με το MSNBC, η ενόχληση του Τραμπ δεν σχετίζεται με τις δολοφονίες αμάχων ή τη ρωσική επιθετικότητα, αλλά με την αποτυχία του Πούτιν να “παίξει το παιχνίδι” και να προσφέρει στον Τραμπ μία ευκαιρία να φανεί ως νικητής. Ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης ήλπιζε σε μια εύκολη “ειρηνευτική παρέμβαση” που θα επιβεβαίωνε τον ηγετικό του ρόλο, όμως η σκληρή πραγματικότητα της σύγκρουσης δεν αφήνει περιθώρια για θεατρινισμούς.
Αλλαγή στρατηγικής με έμμεση στήριξη στην Ουκρανία
Ο Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζει πλέον την έγκριση πωλήσεων όπλων σε χώρες του ΝΑΤΟ, γνωρίζοντας πως αυτά θα καταλήξουν στην Ουκρανία. Αν και εξακολουθεί να αποφεύγει άμεσες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, φέρεται να υπολογίζει νέο πακέτο κυρώσεων που όμως θα εξαρτηθεί από τις κυκλοθυμικές του διαθέσεις.
Παρά την όποια στρατιωτική υποστήριξη, το MSNBC σημειώνει ότι όλα γίνονται για να προστατευτεί το πολιτικό προφίλ του Τραμπ, και όχι για λόγους στρατηγικής ή αξιών.
Δύο Ρεαλιστικά Σενάρια για τη Λήξη του Πολέμου
Κατά την ανάλυση του MSNBC, μόνο δύο πιθανά σενάρια υπάρχουν για τον τερματισμό του πολέμου:
-
Ρωσική νίκη, με ανατροπή της κυβέρνησης Ζελένσκι και κατάργηση της ουκρανικής ανεξαρτησίας.
-
Ρωσική υποχώρηση, είτε λόγω πολεμικής αποτυχίας είτε εξαιτίας του αυξανόμενου κόστους, με παραχωρήσεις που το Κίεβο θα δεχτεί ως συμβιβασμό.
Το δεύτερο σενάριο, τονίζεται, είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει σε δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη.