Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της ιδιοπαθούς συμφυτικής θυλακίτιδας, γνωστής και ως «παγωμένος ώμος». Παρότι η έρευνα παραμένει περιορισμένη και δεν υπάρχουν άμεσα αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν την εμμηνόπαυση με αυτή την πάθηση, τα υπάρχοντα δεδομένα υποδηλώνουν πως οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτή τη φάση της ζωής μπορούν να επιβαρύνουν τον ώμο, προκαλώντας πόνο και δυσκαμψία.
Όπως εξηγεί ο δρ Παναγιώτης Πάντος, Ορθοπαιδικός Χειρουργός και Διευθυντής της Ορθοπαιδικής Κλινικής Άνω Άκρου στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, αλλά και υπεύθυνος των τμημάτων Άνω Άκρου και Αθλητικών Κακώσεων της Osteon Orthopedic & Spine Clinic, η πάθηση αυτή προσβάλλει το 2%-5% του γενικού πληθυσμού. Χαρακτηρίζεται από αυξανόμενο πόνο στον ώμο και σημαντική μείωση του εύρους κίνησης, τόσο ενεργητικού όσο και παθητικού.
Οι παράγοντες κινδύνου για τον παγωμένο ώμο περιλαμβάνουν διαβήτη, διαταραχές θυρεοειδούς και υπερλιπιδαιμία παθήσεις που συχνά επιδεινώνονται ή εμφανίζονται κατά την περιεμμηνόπαυση. Ιδιαίτερα στις γυναίκες, η ταχεία μείωση των οιστρογόνων μετά την ηλικία των 50 ετών φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς τα οιστρογόνα προστατεύουν τα οστά και τις αρθρώσεις.
Η πάθηση εξελίσσεται σε τρεις φάσεις: φλεγμονή, «πάγωμα» και επαναφορά κίνησης. Ο πόνος αρχικά γίνεται ανυπόφορος και η κίνηση περιορίζεται, ενώ στο τελευταίο στάδιο η άρθρωση σταδιακά αποκαθίσταται, χωρίς πλέον πόνο. Ωστόσο, η μέση διάρκεια των συμπτωμάτων κυμαίνεται από 1 έως 2,5 χρόνια, και περίπου το 40% των ασθενών συνεχίζουν να έχουν προβλήματα.
Η πρόληψη και αντιμετώπιση βασίζεται στην άσκηση, τη φυσικοθεραπεία και τη σωστή διατροφή. Η ορμονική υποκατάσταση μπορεί να ανακουφίσει γενικά τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, αλλά δεν αποτελεί θεραπεία για τον παγωμένο ώμο. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φαρμακευτικές θεραπείες και, ως έσχατη λύση, αρθροσκοπική χειρουργική.
«Ο παγωμένος ώμος αποτελεί συχνό και επώδυνο σύμπτωμα της εμμηνόπαυσης που πολλές γυναίκες αγνοούν. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να αποτρέψουν τη χρόνια έκπτωση της ποιότητας ζωής», τονίζει ο δρ Παναγιώτης Πάντος.