Ο Ακάθιστος Ύμνος, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην Παναγία, έχει μια πλούσια ιστορία που συνδέεται με τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης κατά την πολιορκία του 626 μ.Χ. Η παράδοση θέλει τον ύμνο να ψάλλεται όρθιοι από το λαό της πόλης, ως ευχαριστήρια ωδή προς την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, έσωσε την πόλη από την επιθέση των Αβάρων και των Περσών.
Ο ύμνος αποτελείται από 24 στροφές και έχει τη μοναδικότητα να ψάλλεται σε αλφαβητική σειρά από το Α έως το Ω, με στόχο να εκφράσει τη βαθιά πίστη και ευγνωμοσύνη του λαού προς την Παναγία.
Η σύνθεση του Ακάθιστου Ύμνου αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό, έναν από τους πιο σημαντικούς βυζαντινούς υμνογράφους. Ο ύμνος έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας και η γλώσσα του, γεμάτη ποιητικότητα και θεολογική βαθειά ανάλυση, το καθιστά έναν από τους πιο σημαντικούς ύμνους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σήμερα, ο Ακάθιστος Ύμνος ψάλλεται κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αλλά η συμβολική του σημασία αναδεικνύεται και στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας, όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα με την κατάσταση της Αγίας Σοφίας.
Η απόφαση της Εκκλησίας να ψάλλει τον Ακάθιστο Ύμνο σήμερα είναι μια πράξη που ενώνει τους πιστούς και αναδεικνύει την πίστη, την παράδοση και την πολιτιστική κληρονομιά του Ελληνισμού, ενάντια στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι θρησκευτικές ελευθερίες και τα μνημεία της ιστορίας.