Με αφορμή την παράσταση – αφιέρωμα στον αείμνηστο Στράτο Διονυσίου, ο Άγγελος Διονυσίου μίλησε για τη μουσική του πορεία, την κληρονομιά του μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή και τις στιγμές που μοιράστηκαν.
«Το να σε συγκρίνουν με έναν ογκόλιθο, όπως ήταν ο Στράτος, ήταν δύσκολο, αλλά δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι», δηλώνει με ειλικρίνεια. «Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να ανταγωνιστώ τη σκιά του. Είχα τον δικό μου δρόμο να χαράξω, τη δική μου δισκογραφία, τις δικές μου επιτυχίες».
Πράγματι, η δεκαετία του ’80 υπήρξε μια μοναδική περίοδος, όπου πατέρας και γιος κατακτούσαν τα charts ταυτόχρονα. «Ήταν μια εποχή όπου και οι δυο μας είχαμε χρυσούς και πλατινένιους δίσκους. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Δυστυχώς, δεν προλάβαμε να βρεθούμε μαζί στην πίστα, όμως η δισκογραφία μάς έδωσε την ευκαιρία να πούμε δυο ντουέτα».
Οι τελευταίες στιγμές του πατέρα του παραμένουν έντονα χαραγμένες στη μνήμη του. «Δεν ξεχνιούνται τέτοιες στιγμές. Ο Στράτος δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, αλλά και ένας πατέρας με δυναμική παρουσία στη ζωή μας», λέει συγκινημένος.
Όσο για τη συμβουλή που κρατά σαν φυλαχτό; «Μου έλεγε πάντα να ασχολούμαι με τη δουλειά μου και όχι με τους άλλους. Ήταν ξεκάθαρος σε αυτό: “Να κοιτάς το τραγούδι σου, να μην ασχολείσαι με το τι κάνουν οι άλλοι”», θυμάται.
Μπορεί το όνομα Διονυσίου να είναι βαρύ, αλλά για τον Άγγελο ήταν πάντα μια τιμή. «Ο πατέρας μου ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος. Είχε μια αυθεντικότητα που σπανίζει. Το σημαντικότερο, όμως, ήταν ότι μας μεγάλωσε μια μητέρα με ισχυρές αρχές, που ήξερε τι παιδιά είχε».
Με αυτά τα λόγια, ο Άγγελος Διονυσίου συνεχίζει να τιμά την κληρονομιά του πατέρα του, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη του, όχι ως σκιά, αλλά ως φως που συνεχίζει να φωτίζει τη δική του πορεία στη μουσική.