Ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος, με μια ανάρτησή του γεμάτη συναισθηματική φόρτιση και συγκίνηση, αποχαιρετά τη μητέρα του, Ευπραξία, η οποία έφυγε από τη ζωή μετά από μια δύσκολη και επίπονη περίοδο ταλαιπωρίας. Τα λόγια του, γεμάτα από αγάπη και σεβασμό, εκφράζουν την αναγνώριση και την ευγνωμοσύνη του για όλα όσα του προσέφερε η μητέρα του κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Η Ευπραξία, που για τον Βαγγέλη ήταν η «Ευπραξούλα», υπήρξε για εκείνον η απόλυτη πηγή έμπνευσης και δύναμης. Όπως αναφέρει στο κείμενό του, οι τελευταίοι δύο μήνες ήταν γεμάτοι αγώνα και δυσκολίες για τη μητέρα του, αλλά εκείνη, παρά τις συνεχείς προκλήσεις και τις απειλές από τη ζωή, κατάφερε να νικήσει τον θάνατο πολλές φορές, για να ξεκουραστεί τελικά και να αφήσει πίσω της μια αδιαμφισβήτητη παρακαταθήκη αγάπης.
Ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος, παρόλο που βιώνει έναν αβάσταχτο πόνο από την απώλεια της μητέρας του, επιθυμεί μέσα από την ανάρτησή του να στείλει ένα μήνυμα στους ανθρώπους γύρω του: να εκφράζουν την αγάπη τους στους γονείς και στους αγαπημένους τους όσο ακόμα τους έχουν κοντά τους. Ένα απλό «σ’ αγαπώ» και μια αγκαλιά, όπως τονίζει, είναι το πιο πολύτιμο φάρμακο και η μεγαλύτερη θεραπεία που μπορείς να προσφέρεις.
Αναφέρει επίσης πως η αγάπη της μητέρας του τον έκανε καλύτερο άνθρωπο. Αυτή ήταν εκείνη που του έμαθε την πραγματική έννοια της αγάπης και της αφοσίωσης. Παρά τις δυσκολίες και τον πόνο, η Ευπραξία ήταν πάντα εκεί, να προσφέρει την ανιδιοτελή αγάπη της, και αυτό είναι το πιο μεγάλο δώρο που του άφησε. Για τον Βαγγέλη, η μητέρα του είναι πλέον αθάνατη, καθώς θα ζει για πάντα στην καρδιά του.
Με λόγια γεμάτα συγκίνηση και ευγνωμοσύνη, κλείνει την ανάρτησή του με την υπόσχεση πως δεν την αποχαιρετά, καθώς η παρουσία της θα τον συνοδεύει πάντα. «Δεν ξέρω αν υπάρχει Παράδεισος, αλλά είμαι σίγουρος ότι ακόμη και αν δεν υπάρχει, θα πρέπει να φτιαχτεί για ανθρώπους σαν τη μητέρα μου», καταλήγει, εκφράζοντας τη βαθιά του αγάπη και τον σεβασμό για την αξία και την αθανασία της μητρικής φιγούρας.