Οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν καθημερινά με τον κίνδυνο και έβλεπαν το κακό να έρχεται. Αυτή η φράση, που ακούγεται σχεδόν σαν πρόβλεψη, αποτυπώνει την πραγματικότητα για πολλούς εργαζομένους που εκτίθενται σε επικίνδυνες καταστάσεις χωρίς να μπορούν να κάνουν πολλά για να τις αποτρέψουν.
Η περίπτωση του Νίκου Ναλμπάντη, του 29χρονου βοηθού μηχανοδηγού που έχασε τη ζωή του στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, Όθωνα Παπαδόπουλο, ο Ναλμπάντης είχε εκφράσει τον φόβο του για την έλλειψη ασφαλείας στο τρένο και είχε προβλέψει το κακό που τελικά συνέβη.
Πριν το μοιραίο γεγονός, ο νεαρός εργαζόμενος είχε εκφράσει στους οικείους του την ανησυχία του για τις συνθήκες εργασίας, τονίζοντας ότι σε περίπτωση που δει το τρένο να έρχεται από την αντίθετη πλευρά, θα ήταν έτοιμος να κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του για να σώσει τη ζωή του. Η αίσθηση του κινδύνου ήταν διαρκής για αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι, παρά τις συνεχείς ενδείξεις του κινδύνου, δεν είχαν τη δυνατότητα να αλλάξουν την πορεία των γεγονότων. Αυτός ο καθημερινός φόβος, η ένταση της στιγμής, ήταν ένα στοιχείο που κυριάρχησε στις ζωές τους, προτού το κακό έρθει και τους καταστρέψει.
Η τραγωδία στα Τέμπη, που στοιχίζει τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους, ανέδειξε τη σκληρή πραγματικότητα που ζούσαν οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο. Οι συνθήκες εργασίας τους, οι οποίες περιλάμβαναν τις ελλιπείς προδιαγραφές ασφαλείας και την έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης, δεν τους επέτρεπαν να λειτουργήσουν με ασφάλεια. Ενώ οι επιβάτες και το προσωπικό ήταν αναγκασμένοι να ζουν με τον φόβο του ατυχήματος, οι υποδομές που θα μπορούσαν να αποτρέψουν ή να περιορίσουν τους κινδύνους ήταν είτε ανύπαρκτες είτε υποβαθμισμένες.
Η αποκάλυψη του δικηγόρου ότι η οικογένεια του Ναλμπάντη είχε ενημερωθεί για την ανησυχία του σχετικά με την ασφάλεια των σιδηροδρομικών δρομολογίων ενισχύει την εικόνα ενός ανθρώπου που, καθημερινά, προσπαθούσε να προστατεύσει τον εαυτό του από τον κίνδυνο. Δυστυχώς, όμως, αυτή η πρόβλεψη για την έκβαση της κατάστασης δεν μπόρεσε να αποτρέψει την τραγωδία.
Η σοκαριστική αυτή υπόθεση φέρνει στην επιφάνεια την ανάγκη για άμεση αναμόρφωση των συστημάτων ασφαλείας στον τομέα των σιδηροδρόμων και, γενικότερα, για τη θέσπιση αυστηρών ελέγχων και πρωτοκόλλων που θα διασφαλίζουν την ασφάλεια των εργαζομένων και των επιβατών. Ωστόσο, μερικά από τα ερωτήματα γύρω από το τραγικό δυστύχημα, όπως η ύπαρξη και η καταστροφή των αποδεικτικών στοιχείων, ίσως να μην απαντηθούν ποτέ.