Σύμφωνα με την ψυχολογία, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να «περνάς τη μέρα» και να «ζει» κάποιος πραγματικά. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν την καθημερινότητά τους απλά ως μια ακολουθία εργασιών και υποχρεώσεων, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι είναι σε λειτουργία επιβίωσης, αντί να ζουν πλήρως.
Η Eliza Hartley, συγγραφέας και ειδικός στη μεταμόρφωση του εαυτού, εξηγεί ότι η επιβίωση σημαίνει να ολοκληρώνεις καθημερινές εργασίες και να ακολουθείς ρουτίνες χωρίς να αισθάνεσαι κάποια βαθιά σύνδεση με την ζωή. Από την άλλη, η πραγματική ζωή περιλαμβάνει συναισθήματα χαράς, σκοπού και σύνδεσης με τους γύρω μας. Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει η Hartley, είναι ότι είναι εύκολο να μπεις σε αυτήν την κατάσταση λειτουργίας επιβίωσης χωρίς να το συνειδητοποιήσεις. Ορισμένες συνήθειες και νοοτροπίες μπορεί να μας κρατήσουν «κολλημένους» σε αυτήν την κατάσταση, όπου η ζωή μοιάζει περισσότερο με μία αδιάφορη ρουτίνα παρά με μια εμπειρία γεμάτη νόημα.
Η ψυχολογία δείχνει μερικά ξεκάθαρα σημάδια που αποκαλύπτουν αν απλώς επιβιώνουμε και δεν ζούμε πραγματικά. Αν νιώθουμε ότι η κάθε μέρα είναι ίδια, η ρουτίνα γίνεται μηχανική και χωρίς καινοτομία, μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι δεν βιώνουμε την αληθινή ζωή. Αν ανυπομονούμε συνεχώς για το Σαββατοκύριακο ή το επόμενο μεγάλο γεγονός, και δεν απολαμβάνουμε το παρόν, αυτό δείχνει ότι έχουμε πέσει στον «εθισμό του πεπρωμένου». Όταν δεν θυμόμαστε την τελευταία φορά που κάναμε κάτι απλώς για διασκέδαση, αυτό είναι άλλο ένα σημάδι ότι χάνουμε την απόλαυση της στιγμής.
Επιπλέον, η διαρκής συναισθηματική εξάντληση και η έλλειψη ενθουσιασμού για το μέλλον είναι ενδείξεις ότι η ζωή μας είναι γεμάτη από άγχη και ανασφάλειες, αντί να νιώθουμε ζωντανοί και γεμάτοι ελπίδα. Όταν οι σχέσεις μας γίνονται επιφανειακές και βιαστικές, ή δυσκολευόμαστε να ζήσουμε στο «τώρα», το μυαλό μας ταξιδεύει συνεχώς στο παρελθόν ή στο μέλλον, απομακρύνοντάς μας από την αληθινή ζωή.
Όπως καταλήγει η Hartley, «Δεν υπάρχει τέλεια στιγμή που όλα μπαίνουν μαγικά στη θέση τους. Η ζωή συμβαίνει τώρα, μέσα στο χάος, τη ρουτίνα και την αβεβαιότητα». Αν επιθυμούμε να ζήσουμε πλήρως, πρέπει να μάθουμε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή και να αναγνωρίσουμε ότι η ευτυχία βρίσκεται στην τωρινή εμπειρία, όχι κάπου στο μέλλον.