Σύμφωνα με τη στήλη Big Mouth του powergame.gr, η πλατεία, αν και σε αρχικό στάδιο φαινόταν χωρίς καθοδηγητή, σιγά-σιγά βρίσκει τον ηγέτη της μέσα από τα μαζικά συλλαλητήρια για την τραγωδία στα Τέμπη.
Αυτό που συνέβη την Παρασκευή είναι μια φυσιολογική εξέλιξη, καθώς, όταν η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει άλλος που να αναλάβει τον ρόλο του δεύτερου, τότε εκείνη αναλαμβάνει αυτόν το ρόλο, τοποθετώντας τον εαυτό της απέναντι στην εξουσία.
Όπως επισημαίνεται στο άρθρο, στην αρχή των κινητοποιήσεων δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει ηγέτης. Αντίθετα, η πλατεία γεμίζει με κόσμο και στη συνέχεια αναδύεται φυσικά κάποιος που θα εκφράσει την κοινή οργή και ανησυχία. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει και στην παρούσα περίπτωση με την όλο και αυξανόμενη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη. Κάποιοι, μάλιστα, θεωρούν ότι η Μαρία Καρυστιανού, η οποία φαίνεται να έχει μεγάλη απήχηση στο κοινό, θα μπορούσε να εκφράσει τον λαό που βγήκε στους δρόμους. Η Μαρία έχει τα χαρακτηριστικά που την καθιστούν κατάλληλη να αναλάβει αυτόν τον ρόλο: την αποδοχή, την αυθεντικότητα και την ικανότητα να επικοινωνεί με την κοινωνία.
Επιπλέον, υπάρχει έντονη φημολογία ότι το κόμμα που αναδύεται από αυτή την πλατεία της οργής και της αντίδρασης απέναντι στην κυβέρνηση ίσως να βρει και όνομα, και αυτό το όνομα φαίνεται να είναι «Οξυγόνο». Πρόκειται για έναν όρο που, όπως σημειώνεται, έχει ήδη δημιουργήσει θετική εντύπωση στο κοινό στο παρελθόν και συνδέεται με την ανάγκη για ανανέωση και αληθινή ανατροπή. Η λέξη «Οξυγόνο» είχε χρησιμοποιηθεί το 2016 ως σλόγκαν της Νέας Δημοκρατίας στο 10ο συνέδριο του κόμματος, την εποχή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ακόμη νέος αρχηγός και οι πολιτικές ισορροπίες είχαν αρχίσει να αλλάζουν με τον Αλέξη Τσίπρα να είναι πρωθυπουργός.
Μετά τη νέα τραγωδία, η λέξη «Οξυγόνο» αποκτά μια νέα διάσταση, συνδυάζοντας τη δύναμη της πολιτικής ανανέωσης με την ανάγκη για αλλαγή και την αποδοχή των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας. Το όνομα αυτό φαίνεται να αντιπροσωπεύει μια νέα φωνή που μπορεί να μιλήσει αυθεντικά και να εκφράσει το αίσθημα των ανθρώπων που αναζητούν δικαιοσύνη και αλλαγή.