Ήταν 23:22 της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 όταν η τραγωδία στα Τέμπη έκανε τη ζωή 57 ανθρώπων να σταματήσει ξαφνικά. Το βράδυ εκείνο, η δημοσιογράφος Χρύσα Ρουμελιώτη παρουσίαζε το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ, όταν άρχισε να μεταδίδει τις πρώτες αναφορές για το φρικτό σιδηροδρομικό δυστύχημα. Αυτή η στιγμή θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη της για πάντα, καθώς βρέθηκε στην πρώτη γραμμή για να καλύψει την πιο σοκαριστική είδηση της ζωής της.
Στην αρχή, η είδηση ήταν η εκτροχίαση ενός τρένου. Όμως, καθώς περνούσαν τα λεπτά και οι πληροφορίες έρχονταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η εικόνα γινόταν όλο και πιο καθαρή και τραγική. «Είναι από τα πιο σοκαριστικά πράγματα που έχω ζήσει», παραδέχεται η Χρύσα Ρουμελιώτη, αναφερόμενη στο αίσθημα του τρόμου που κυρίευσε τη στιγμή της μετάδοσης.
Η δημοσιογράφος έλαβε την πρώτη πληροφορία για την εκτροχίαση, και έπειτα για τη σύγκρουση δύο τρένων, ενός εμπορικού και ενός επιβατικού. Ενώ στην αρχή φαινόταν σαν ένα ακόμα δυστύχημα, γρήγορα συνειδητοποίησαν ότι το μέγεθος της καταστροφής ήταν ασύλληπτο. «Εκεί αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι γίνεται κάτι πολύ σοβαρό, γιατί ξέρεις ότι η επιβατική αμαξοστοιχία έχει επιβάτες», λέει η Χρύσα, κατανοώντας την πλήρη διάσταση της τραγωδίας.
Μόλις οι πρώτες εικόνες από το σημείο της σύγκρουσης μεταδόθηκαν, η σοκ ήταν διάχυτο σε όλη την ομάδα. Ο συνάδελφος της, που βρισκόταν κοντά στο σημείο της τραγωδίας, εμφανίστηκε στον αέρα με το πρόσωπό του γεμάτο πανικό και την εικόνα του χαοτικού τοπίου πίσω του. «Φωτιές, κραυγές, πανικός. Ήταν πολύ σοκαρισμένος και ήμουν κι εγώ σοκαρισμένη στην αρχή», θυμάται η Χρύσα.
Όταν της δόθηκε η πληροφορία για τα καμένα βαγόνια, η αίσθηση της καταστροφής ήταν αδιανόητη. «Ξέραμε ποια ότι έχουμε πάρα πολλά θύματα», παραδέχεται, κατανοώντας αμέσως το μέγεθος της τραγωδίας, παρά τις στιγμές ψυχραιμίας που απαιτούσε η ζωντανή μετάδοση. Το επόμενο διάστημα εξελίχθηκε σε μια αργή και βασανιστική διαδικασία αναγνώρισης των επιπτώσεων, με τη Χρύσα να μεταδίδει την είδηση σε χρόνο ρεκόρ, συνειδητοποιώντας όλο και περισσότερο ότι το βράδυ εκείνο θα άφηνε ανεξίτηλο το σημάδι της στην ιστορία της χώρας.
Η θλίψη και ο τρόμος ήταν απερίγραπτοι για όλους τους εμπλεκόμενους και φυσικά για τις οικογένειες των θυμάτων.