Στην πρωινή εκπομπή Πρωινή Ζώνη του Action 24, ο καθηγητής ΑΠΘ και πατέρας θύματος του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, Λυσίμαχος Παπάζογλου, μοιράστηκε τις έντονες ανησυχίες του για τις συνθήκες του δυστυχήματος και την αντιμετώπισή του από τις αρμόδιες αρχές. Με την εμπειρία του ως πατέρας, αλλά και ως ακαδημαϊκός, εξέφρασε τη δυσπιστία του απέναντι στις εξηγήσεις που δίνονται σχετικά με την αιτία του δυστυχήματος, αλλά και την καθυστέρηση στην αποκατάσταση της περιοχής του ατυχήματος.
Ο κ. Παπάζογλου εξέφρασε την έντονη απορία του για το τι ακριβώς προκάλεσε την ανάφλεξη που σημειώθηκε μετά τη σύγκρουση. Παρά την πλήρη αναγνώριση της δυσκολίας να βρεθούν οριστικά στοιχεία, τόνισε τη σημασία της εξεύρεσης πειστικών αποδείξεων και την ανάγκη για σωστή διερεύνηση του περιστατικού. Ο καθηγητής ανέφερε χαρακτηριστικά ότι τα προβλήματα μπορεί να μην εντοπιστούν ποτέ, ωστόσο υπογράμμισε ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ παγκόσμια απαγόρευση στη χρήση ορισμένων υλικών, όπως τα έλαια σιλικόνης, τα οποία είναι κοινά στις μηχανές και μπορεί να συνέβαλαν στην ανάφλεξη.
Ωστόσο, το πιο αναπάντητο ερώτημα για τον Λυσίμαχο Παπάζογλου ήταν η ακατανόητη καθυστέρηση και η αλλοίωση του τόπου του δυστυχήματος. «Δεν με πείθει ότι δύο ώρες μετά το δυστύχημα έπρεπε να πατήσουν οι γερανοί για να καθαρίσουν το μέρος», είπε, επισημαίνοντας την αίσθηση του κατεπείγοντος και της αναγκαιότητας για ταχεία αποκατάσταση, η οποία δεν ελήφθη υπόψη. Η καθυστέρηση στην αποκατάσταση του χώρου του δυστυχήματος δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για το τι μπορεί να έχει συμβεί και ποιες ενέργειες έγιναν ή δεν έγιναν.
Επιπλέον, ο καθηγητής εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την εξήγηση της «άγνοιας», η οποία σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι αποδεκτή. Υπογράμμισε ότι υπάρχουν εξειδικευμένα συνεργεία που αναλαμβάνουν τέτοιες περιπτώσεις και είναι αδύνατο να επικαλεστεί κανείς άγνοια για τις ενέργειες που έπρεπε να έχουν γίνει αμέσως μετά την τραγωδία. Η αίσθηση της αδιαφορίας και της κακής διαχείρισης του περιστατικού είναι κάτι που ο Λυσίμαχος Παπάζογλου δεν μπορεί να αποδεχτεί, καθώς ζητά απαντήσεις για τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και τις πράξεις ή παραλείψεις των υπευθύνων.
Η τοποθέτησή του αναδεικνύει την αγωνία για τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη, καθώς και την ανάγκη για μια έρευνα που θα αποκαλύψει πλήρως τι συνέβη εκείνη την τραγική ημέρα στα Τέμπη.