Στο διαδικτυακό κανάλι της Zoe Pre στο YouTube, ο ηθοποιός Νίκος Πουρσανίδης μίλησε για τον ρόλο του στη δημοφιλή σειρά «Πολυκατοικία» του MEGA (2008-2011), όπου υποδύθηκε τον Χρήστο, έναν γκέι άντρα που ζούσε με τον σύντροφό του υπό το βλέμμα της κοινωνικής κατακραυγής.
Ο ηθοποιός εξήγησε πώς η ερμηνεία του ήθελε να αποδώσει μια αληθινή και όχι υπερβολική εικόνα ενός γκέι ζευγαριού. «Θέλαμε να δείξουμε ένα κανονικό ζευγάρι και όχι κάτι που θα το κάνουμε σαν καρικατούρα. Νομίζω ότι το καταφέραμε», δήλωσε ο ίδιος, τονίζοντας την σημασία της αυθεντικότητας στο χαρακτήρα του.
Ο Πουρσανίδης ανέφερε ότι πάντα επιδιώκει να αναλαμβάνει ρόλους που τον προκαλούν και του προσφέρουν νέες προκλήσεις. «Ήθελα πάντα στη ζωή μου να ρισκάρω, να έχω ένα challenge», είπε, προσθέτοντας ότι οι ρόλοι του δεν τον περιορίζουν σε ένα στερεότυπο. Είτε υποδύεται έναν straight είτε έναν γκέι χαρακτήρα, ο ηθοποιός τονίζει ότι η βάση κάθε ρόλου είναι η ανθρώπινη σχέση και η πραγματικότητα, όχι τα κοινωνικά στερεότυπα.
Η ερμηνεία του Χρήστου στη «Πολυκατοικία» δεν είχε σκοπό να αναπαράγει τα στερεότυπα γύρω από τις γκέι σχέσεις, αλλά να παρουσιάσει ένα ζευγάρι με τις ίδιες αντιφάσεις, αδυναμίες και αγάπη που χαρακτηρίζουν κάθε ανθρώπινη σχέση. Ο ίδιος αναφέρει: «Ο Χρήστος ήταν ένας χαρακτήρας που είχε μια σχέση και αγαπούσε πολύ τον σύντροφό του, αλλά είχε να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες του να αποδεχτεί την ταυτότητά του στην κοινωνία και στην οικογένειά του».
Ο ηθοποιός εκφράζει επίσης την απογοήτευσή του για την υποκρισία που παρατηρήθηκε από μερίδα των δημοσιογράφων. Απαντώντας στις επικρίσεις περί του αν ο ρόλος του Χρήστου μπορεί να θεωρηθεί πρότυπο, ο Νίκος Πουρσανίδης αντέτεινε ότι και οι straight χαρακτήρες της σειράς, οι οποίοι εμπλέκονται σε ερωτικά τρίγωνα ή απιστίες, δεν αναπαριστούν ιδανικά πρότυπα. Αντιθέτως, οι χαρακτήρες της σειράς αναπαριστούν πλευρές της κοινωνίας μας που είναι αληθινές και υπαρκτές, και δεν πρέπει να υποκρίνονται ή να κρύβονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Με αυτή την προσέγγιση, ο Νίκος Πουρσανίδης ενισχύει την ανάγκη για αυθεντικότητα και ειλικρίνεια στη τηλεοπτική απεικόνιση των ανθρώπινων σχέσεων, αποφεύγοντας την υπερβολή και τα στερεότυπα που πολλές φορές παρεκλίνουν από την πραγματικότητα.