Στην εκπομπή Πάμε Δανάη και τον Άρη Καβατζίκη, η δημοσιογράφος Χριστίνα Κοραή συγκλόνισε το κοινό με την ειλικρινή και βαθιά συγκινητική εξομολόγησή της για την απώλεια της αγαπημένης της αδελφής.
Η Χριστίνα Κοραή αναφέρθηκε στην προσωπική της θλίψη και την ψυχική «αναπηρία» που βιώνει μετά τον τραγικό χαμό της αδελφής της, ενώ μοιράστηκε και μια ιδιαίτερη χειρονομία που τιμά τη μνήμη της: τον σταυρό που φορά στο λαιμό της, φτιαγμένο από τις στάχτες της αδελφής της.
«Μου λείπει ένα κομμάτι από τη ζωή μου», δήλωσε η Χριστίνα Κοραή, εκφράζοντας τον πόνο που συνεχίζει να αισθάνεται κάθε μέρα. Παρά την απώλεια, η δημοσιογράφος μίλησε για το πως η οικογένεια της αντέδρασε στις επιθυμίες της αδερφής της, η οποία είχε ζητήσει καύση και δωρεά οργάνων. Όπως ανέφερε, η αδελφή της είχε εκφράσει αυτές τις επιθυμίες σε όλους γύρω της και η οικογένεια δεν δίστασε να τις εκπληρώσει. «Κάναμε δωρεά οργάνων. Δύο γυναίκες που ήταν 12 και 14 χρόνια στην αιμοκάθαρση πήραν τους νεφρούς της, ενώ τα μάτια της δόθηκαν σε δύο ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα όρασης», είπε συγκινημένη η Χριστίνα Κοραή.
Αν και η οικογένεια τίμησε την επιθυμία της αδελφής της για καύση, η Χριστίνα Κοραή εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για την αντίδραση της εκκλησίας, η οποία αρνήθηκε να πραγματοποιήσει επίσημη κηδεία λόγω της καύσης. Ωστόσο, η ίδια δεν πτοήθηκε και ζήτησε τη βοήθεια ενός ιερέα, ο οποίος, παρόλο που δεν συμφωνούσε με την καύση, έκανε ένα τρισάγιο για την αδελφή της. «Η αδελφή μου “έφυγε” και με τις ευχές της εκκλησίας», είπε, επισημαίνοντας το παράδοξο της κατάστασης, όπου η εκκλησία αρνήθηκε να τιμήσει έναν άνθρωπο που είχε προσφέρει τέσσερις ζωές μέσω της δωρεάς οργάνων.
Η Χριστίνα Κοραή δεν έκρυψε τη θλίψη της για το πως άλλαξε η καθημερινότητά της μετά την απώλεια της αδελφής της. «Κάθε φορά που έφευγα από το Mega, το πρώτο μου τηλεφώνημα ήταν στην αδελφούλα μου. Τώρα είναι στον γαμπρό μου», ανέφερε, με τον πόνο να είναι ακόμη έντονος για εκείνη. Η εξομολόγησή της είναι γεμάτη συγκίνηση και απόλυτη ειλικρίνεια, δίνοντας μια σπάνια και ανθρώπινη διάσταση στις έννοιες της αγάπης, της απώλειας και της συγχώρεσης.