Ο Χάρης Εμμανουήλ, ο οποίος έχει διαγράψει μια πολυετή πορεία στο θεατρικό και τηλεοπτικό χώρο, έκανε πρόσφατα δηλώσεις που προβλημάτισαν και συγκίνησαν το κοινό. Με αφορμή τη θεατρική του συνεργασία με τους Δημήτρη Πετρόπουλο και Άννα Παντζέλη, ο έμπειρος ηθοποιός μίλησε για τη δύσκολη απόφαση που πήρε να απομακρυνθεί από την τηλεόραση, παρά τις πολλές επιτυχίες που έχει γνωρίσει με επιτυχημένες σειρές.
«Παρόλο που έχω κάνει πολλή τηλεόραση και επιτυχημένες σειρές, το πήρα απόφαση να μην ξανακάνω», δήλωσε χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση αυτή. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τηλεοπτική βιομηχανία έχει εξελιχθεί σε ένα πεδίο με αμοιβές που θεωρεί εξευτελιστικές για τους ηθοποιούς, γεγονός που τον απογοήτευσε και τον έκανε να αποστασιοποιηθεί από την τηλεοπτική πραγματικότητα. Προτεραιότητά του πάντα ήταν η τέχνη και η ουσία της δουλειάς του, το πάθος για τη σκηνή και την ερμηνεία, και όχι η αναγνωρισιμότητα ή η οικονομική απολαβή.
Αναφορικά με το ελληνικό κίνημα #metoo και τις καταγγελίες για κακοποιητικές συμπεριφορές στο θέατρο, ο Χάρης Εμμανουήλ μοιράστηκε την εμπειρία του από τα παρασκήνια του θεάτρου, τονίζοντας ότι η δική του πορεία δεν συνδέθηκε με αυτές τις πρακτικές. Από το 1972, ο ηθοποιός υποστηρίζει ότι κατάφερε να αποφύγει τη «καμαρινίλα» και να παραμείνει επικεντρωμένος στο έργο του και στην καλλιτεχνική διαδικασία. «Δεν ασχολήθηκα ποτέ με το κουτσομπολιό ή με ό,τι λέγεται πίσω από τις κλειστές πόρτες», σημείωσε, ενώ εξήγησε πως η ματαιοδοξία μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους του χώρου σε καταστάσεις εξουσίας και καταπίεσης.
Ο Χάρης Εμμανουήλ αναγνωρίζει πως η αλήθεια γύρω από το κίνημα #metoo δεν περιορίζεται μόνο στο θέατρο, αλλά επηρεάζει όλους τους χώρους. Ωστόσο, θεωρεί ότι το θέατρο, λόγω της δημοσιότητας που έχουν τα πρόσωπα που το απαρτίζουν, εκτίθεται περισσότερο σε τέτοιες καταστάσεις. Κατά τη γνώμη του, είναι σημαντικό να διατηρείται η ισορροπία και να ελέγχεται η ματαιοδοξία, ώστε να μην οδηγηθεί κάποιος σε υπερβολές και αλαζονεία.
Η συζήτηση με τον Χάρη Εμμανουήλ φέρνει στο προσκήνιο τις αξίες της τέχνης, τη σημασία του σεβασμού στον επαγγελματικό χώρο και τη δύναμη του να παραμένει κανείς πιστός στην τέχνη του, χωρίς να παρασύρεται από τις εξωτερικές πιέσεις του επαγγελματικού κόσμου.