Ένα έργο τέχνης που παρουσίασε η Νατάσσα στο «Cash or Trash» κατάφερε να ξυπνήσει βαθιές και συγκινητικές μνήμες, συγκλονίζοντας τους πάντες στο στούντιο.
Ο πίνακας που έφερε στο φως είχε ιδιαίτερη ιστορία, καθώς προερχόταν από μία έκθεση που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τη δεκαετία του 1980 και ήταν ιδιοκτησία ενός Κύπριου φίλου της γιαγιάς της. Ο άντρας αυτός το είχε αποκτήσει για να του θυμίζει την τραυματική περίοδο της εισβολής στην Κύπρο, καθώς τα έργα του είχαν συναισθηματική αξία για τον ίδιο. Σημαντικό ήταν ότι τα τρία έργα της συλλογής ήταν υπογεγραμμένα από τους ίδιους τους καλλιτέχνες.
Η ιστορία πίσω από τον πίνακα άγγιξε βαθιά τους συμμετέχοντες στην εκπομπή. Η Έρμα, μία από τις αγοραστές, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά της και άρχισε να εξομολογείται συγκλονισμένη την προσωπική της εμπειρία από εκείνη την περίοδο. «Από τις λίγες αναμνήσεις που έχω από τα παιδικά μου χρόνια είναι να έρχεται ένα χαρτί στο σπίτι μας και στρατολογούσαν τον πατέρα μου να πάει στην Κύπρο», είπε, με τη φωνή της να σπάει από την ένταση των συναισθημάτων. Η αγωνία της οικογένειάς της και η αναμονή για την τύχη του πατέρα της σε εκείνες τις δύσκολες ώρες, την στιγμάτισαν για πάντα.
Η εξομολόγηση της Έρμας συγκλόνισε και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην εκπομπή. «Είμαι τόσο συγκλονισμένη γιατί τότε ήμουν 15 ετών και το θυμάμαι τόσο έντονα», πρόσθεσε, θυμίζοντας τις τραγικές στιγμές του πολέμου στην Κύπρο. Η αγωνία για τους συγγενείς της που πολεμούσαν, οι φίλοι που χάθηκαν και τα υπόγεια καταφύγια όπου κρύβονταν οι οικογένειες, ήταν εικόνες που τη συνόδευαν για πάντα. Με τα μάτια γεμάτα δάκρυα, η Έρμα μίλησε για τον πόνο της, που εκτός από την προσωπική της ζωή, αφορούσε και τη συλλογική μνήμη μιας ολόκληρης χώρας.
Η συγκινητική αυτή κατάθεση ψυχής έκανε την Νατάσσα να πάρει μια συναισθηματική απόφαση. Ενώ οι άλλοι αγοραστές αποσύρθηκαν από τη διαδικασία, η Νατάσσα συμφώνησε να παραχωρήσει το έργο τέχνης στην Έρμα, αναγνωρίζοντας τη συναισθηματική της ανάγκη να το έχει στην κατοχή της. Έτσι, η διαδικασία της αγοράς σταμάτησε, αφήνοντας τη θέση της στην αγάπη και τον σεβασμό για τις αναμνήσεις και τον πόνο που κουβαλάει κάθε άνθρωπος.