Η Αντιγόνη Κουλουκάκου, η οποία αυτή την περίοδο πρωταγωνιστεί στη σειρά «Γη της ελιάς» του MEGA, μίλησε με ειλικρίνεια και συναισθηματική ένταση για τη ζωή της και τα όσα έχουν σημαδέψει το προσωπικό της ταξίδι. Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό In Style και τη δημοσιογράφο Ξένια Ιωάννου, η ηθοποιός άνοιξε την καρδιά της, αναφέροντας την ιδιαίτερη σχέση που έχει με το παρελθόν της, το οποίο τη θεωρεί ως το μεγαλύτερο δώρο της ζωής της.
«Σέβομαι πάρα πολύ και αγαπώ το παρελθόν μου γιατί μου έχει χαρίσει το πολυτιμότερο δώρο της ζωής μου», δήλωσε με ειλικρίνεια η Αντιγόνη, αναφερόμενη στον γιο της, τον οποίο μεγαλώνει μόνη της, μετά τον χωρισμό της από τον σύντροφό της, Νίκο Ράικο. Παρά το γεγονός ότι έχει αποφασίσει να μιλάει λιγότερο για την προσωπική της ζωή, η ίδια τονίζει την αξία του να έχεις μέσα σου την ευγνωμοσύνη και την συνειδητοποίηση για τα όσα έχεις ζήσει και καταφέρει, προτεραιότητα στη ζωή της είναι ο γιος της.
Η ηθοποιός αναφέρει ότι μεγαλώνει το παιδί της με έναν τρόπο που της θυμίζει τη δική της ανεξαρτησία και ελευθερία κατά την παιδική της ηλικία. «Είμαι ελεύθερη», λέει με σιγουριά, προσδιορίζοντας την έννοια της λέξης «ελευθερία» ως κάτι που καθορίζει τη ζωή και την ανατροφή του παιδιού της. Η ίδια εξηγεί πως, παρόλο που μεγαλώνει το παιδί της μόνη της, νιώθει απόλυτα καλά με αυτή την κατάσταση, κάτι που αντικατοπτρίζει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση που την χαρακτηρίζουν.
Αναφορικά με το μέλλον, η Αντιγόνη φαίνεται να έχει τις δικές της φιλοδοξίες και στόχους. «Αν μου πουν “το βραβείο ή το παιδί σου”, θα πω “το παιδί μου”», δήλωσε, τονίζοντας πως για εκείνη η οικογένεια και οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πάντα πιο σημαντικές από οποιοδήποτε επαγγελματικό βραβείο. Η εντιμότητα με την οποία αναφέρεται στη ζωή της αποτυπώνει τη σταθερότητα που νιώθει σήμερα, μετά από τα γεγονότα του παρελθόντος που την καθόρισαν.
Η συνέντευξη της Αντιγόνης Κουλουκάκου αποκαλύπτει μια γυναίκα που διατηρεί τις αρχές της και που εκτιμά βαθιά τη ζωή και τις επιλογές της. Παρά τις δυσκολίες, η ίδια αποδεικνύει ότι το να είναι κανείς «συνειδητοποιημένος» και «ευγνώμον» μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για μια γεμάτη και ουσιαστική ζωή.