Ο Γιώργος Κωνσταντίνου βρέθηκε στο «Καλύτερα δε Γίνεται» της Ναταλίας Γερμανού το Σάββατο 25 Ιανουαρίου, και μίλησε για τα 65 χρόνια παρουσίας του στο θέατρο, την πορεία του και τις συγκλονιστικές στιγμές που έχει βιώσει με το κοινό.
Ο καταξιωμένος ηθοποιός αναφέρθηκε με συγκίνηση στην αγάπη που λαμβάνει τώρα από τον κόσμο, λέγοντας ότι αυτή η αγάπη αναπληρώνει την έλλειψη που είχε ως παιδί. Όπως εξομολογήθηκε, δεν πήρε καθόλου αγάπη από τους γύρω του, εκτός από τη μητέρα του που τον λάτρευε. Οι συνθήκες της εποχής, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Κατοχή, δημιουργούσαν έναν κόσμο γεμάτο αντιζηλία και στέρηση, κάτι που ο ίδιος δεν το έζησε ως παιδί με την υποστήριξη που θα ήθελε.
Όμως, ο Γιώργος Κωνσταντίνου εκμυστηρεύτηκε ότι αυτό που βιώνει σήμερα είναι ιδιαίτερα συγκινητικό για εκείνον. Ο κόσμος τον αγκαλιάζει, τον πλησιάζει και τον εκφράζει την εκτίμησή του με τρόπους που τον γεμίζουν ψυχικά. Περιέγραψε σκηνές από τη Θεσσαλονίκη, όπου οι θαυμαστές του τον αγκαλιάζουν στο δρόμο, κάτι που του προκαλεί βαθιά συγκίνηση και χαρά.
Σε μια συζήτηση για την προσωπική του ζωή και την παρουσία του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το φαινόμενο της «κλειδαρότρυπας». Όπως τόνισε, ποτέ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να εκθέσει την προσωπική του ζωή και δεν θεωρεί ότι αυτό ενδιαφέρει πραγματικά τον κόσμο. Ο ηθοποιός αναρωτήθηκε για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος να γνωρίζει με ποιον κοιμάται, υπογραμμίζοντας ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο για το έργο του και την αφοσίωση που δείχνει στο κοινό του, παρά για τις προσωπικές του σχέσεις.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου επεσήμανε επίσης την αξία της αυθεντικότητας και της απλότητας στην καθημερινή του ζωή. Όπως λέει, αυτή η φυσικότητα και η ειλικρίνεια του έχουν κερδίσει την εκτίμηση του κόσμου, χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε εγωιστικές συμπεριφορές ή να προσπαθήσει να ανεβάσει τον εαυτό του. Αυτή η αγάπη του κόσμου είναι για εκείνον το μεγαλύτερο κέρδος από την πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο.
Αναμφισβήτητα, η συζήτηση αυτή έδειξε έναν άνθρωπο που έχει ζήσει πολλά, αλλά έχει διατηρήσει τη σεμνότητα και την αγάπη για το έργο του, πάντα ειλικρινής απέναντι στους ανθρώπους που τον στηρίζουν.