Ο Μίμης Δομάζος δεν είναι πια εδώ! Η είδηση του θανάτου του μοιάζει αδιανόητη, σχεδόν απίστευτη για όσους μεγάλωσαν με τις θρυλικές του εμφανίσεις στο γήπεδο. Ο άνθρωπος που υπήρξε το σύμβολο του Παναθηναϊκού, ο ηγέτης του «τριφυλλιού», ο «στρατηγός» όπως τον αποκαλούσαν, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, προδομένος από την καρδιά του.
Η μοίρα του Μίμη Δομάζου ήταν πάντα συνυφασμένη με το ποδόσφαιρο. Από παιδί, γεννημένος στους Αμπελόκηπους, μεγάλωσε δίπλα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και γρήγορα ανακάλυψε τη μεγάλη του αγάπη για τη «στρογγυλή θεά». Σε ηλικία μόλις 13 ετών, υπέγραψε το πρώτο του δελτίο και μπήκε στον κόσμο του ποδοσφαίρου, και μάλιστα με ψεύτικη ηλικία για να αγωνίζεται σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο ήταν τόσο έντονη, που υπερνίκησε κάθε εμπόδιο, ακόμα και την αρχική αντίσταση των γονιών του.
Το πρώτο του παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό έγινε το 1958, όταν σε ένα φιλικό με την ΑΕΚ, ο νεαρός Δομάζος έδειξε τα πρώτα σημάδια του ποδοσφαιρικού του μεγαλείου. Η συνέχεια ήταν θρυλική. Με τον Παναθηναϊκό, ο Μίμης Δομάζος κατέκτησε 13 τίτλους, συμπεριλαμβανομένων του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου, ενώ ηγέτης της ομάδας ήταν για 15 χρόνια. Ήταν το αδιαμφισβήτητο «GOAT» του ελληνικού ποδοσφαίρου, και όσοι τον είδαν από κοντά, το επιβεβαιώνουν. Ο ίδιος έγραψε ιστορία με τις επελάσεις του προς την αντίπαλη εστία, αλλά και με την ηγετική του παρουσία στο γήπεδο.
Η μεγαλύτερη στιγμή του, όμως, ήρθε το 1971, όταν ο Παναθηναϊκός έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ, μια πορεία που χαρακτηρίστηκε ως η κορυφαία στιγμή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Δομάζος ήταν η ψυχή αυτής της ομάδας, ο άνθρωπος που έδινε το παράδειγμα, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.
Όμως, η κληρονομιά του Μίμη Δομάζου δεν περιορίζεται μόνο στους τίτλους και τα γκολ. Ο ίδιος υπήρξε παράδειγμα επαγγελματισμού, αφοσίωσης και συνέπειας. «Έκανα σωστή ζωή, σωστή διατροφή, και ήμουν πάντα στην πρώτη γραμμή», είχε πει σε παλιότερη συνέντευξή του. Η ιστορία του Μίμη Δομάζου είναι μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές ποδοσφαιριστών και φιλάθλων.
Αφήνει πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά, στιγμές που θα παραμείνουν ζωντανές στη μνήμη των φιλάθλων για πάντα.