Η Ζωή Κρονάκη συνάντησε την Μαρία Εκμεκτσίογλου στην Κωνσταντινούπολη, στο πλαίσιο του οδοιπορικού της εκπομπής «Καλημέρα, είπαμε;», όπου η γνωστή μαγείρισσα μοιράστηκε τις εμπειρίες και τα συναισθήματά της για την κουλτούρα και την καταγωγή της.
Με φόντο τη μαγευτική Πόλη, η Μαρία Εκμεκτσίογλου συζήτησε τις ομοιότητες και τις διαφορές της ελληνικής και τουρκικής κουζίνας, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω της διττής πολιτισμικής της ταυτότητας.
Αναφερόμενη στη μακρά οικογενειακή της ιστορία, αποκάλυψε: «Το γενεαλογικό μου δέντρο το δημιούργησε ένας προ-προπαππούς μου από το 1613. Η οικογένειά μου έζησε δύσκολες αλλά και υπέροχες στιγμές στην Κωνσταντινούπολη. Κάποτε υπήρχαν 200-300 χιλιάδες Έλληνες εδώ, αλλά σήμερα είμαστε περίπου 2 χιλιάδες». Η ιστορία της Εκμεκτσίογλου αντικατοπτρίζει τη συρρίκνωση της ελληνικής παρουσίας στην Τουρκία, προσδίδοντας βάθος στις αφηγήσεις της.
Ωστόσο, η ζωή ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς δεν ήταν πάντα εύκολη. Η μαγείρισσα μίλησε ανοιχτά για τις προκλήσεις που αντιμετώπισε. «Έχω νιώσει ξένο σώμα και στις δύο χώρες. Πρόσφατα, στην Αθήνα, ενώ ήμουν με μία παρέα, άκουσα πίσω από την πλάτη μου τη λέξη “Τουρκόσπορος”. Ήταν πολύ προσβλητικό», δήλωσε με ειλικρίνεια. Παρόμοιες εμπειρίες είχε και στην Τουρκία: «Κάποιοι χρησιμοποιούν τη λέξη “γκιαούρης”, που σημαίνει “άθεος”. Δεν είναι πολύ συνηθισμένο, αλλά όταν το ακούς, πληγώνει».
Παρά τις προκλήσεις, η Μαρία Εκμεκτσίογλου αναδεικνύει την κοινή πολιτισμική κληρονομιά Ελλάδας και Τουρκίας μέσω της κουζίνας, βλέποντας το φαγητό ως έναν τρόπο να ενώσει τους ανθρώπους. «Οι κουζίνες μας είναι σαν αδέρφια: διαφορετικές, αλλά με κοινές ρίζες», σχολίασε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας τη δύναμη της γαστρονομίας να γεφυρώνει τα χάσματα.
Η συζήτηση με την Ζωή Κρονάκη πρόσφερε μια μοναδική ματιά στη ζωή της Εκμεκτσίογλου, μιας γυναίκας που παρά τις δυσκολίες παραμένει πιστή στις αξίες και την ταυτότητά της. Η ιστορία της αποτελεί έμπνευση για όσους ζουν ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αλληλοκατανόηση και σεβασμό.