Ο Δημήτρης Φραγκιόγλου αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση και ενθουσιασμό στην πορεία του στην ελληνική τηλεόραση, κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» του MEGA, την Παρασκευή το μεσημέρι.
Ο ηθοποιός, που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό μέσα από τον ρόλο του Χλαπάτσα στη σειρά «Της Ελλάδος τα παιδιά», έκανε μια αναδρομή στην τηλεοπτική του πορεία και μοιράστηκε τις σκέψεις του για τη σειρά που άφησε το στίγμα της στην ελληνική τηλεόραση.
«Δεν πιστεύαμε ότι θα είμαστε κομμάτι της ελληνικής τηλεόρασης και θα γράψουμε τη δική μας ιστορία», παραδέχτηκε ο Δημήτρης Φραγκιόγλου, αναφερόμενος στην αρχή της σειράς και την εξέλιξή της. Όπως εξήγησε, οι ίδιοι δεν είχαν σκοπό να επιδιώξουν τη δόξα ή τα χρήματα από το συγκεκριμένο έργο. Αντιθέτως, αυτό που τους ενδιαφέρε ήταν η απόλαυση της διαδικασίας του γυρίσματος και η διασκέδαση κατά τη διάρκεια της δουλειάς τους. «Περνούσαμε πολύ ωραία στο γύρισμα και κάναμε τη δουλειά μας διασκεδάζοντας», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Δημήτρης Φραγκιόγλου αναφέρθηκε και στο ρόλο του Χλαπάτσα, σημειώνοντας πως ο χαρακτήρας αυτός ήταν εξαρχής γραμμένος στο σενάριο, καθώς ήταν ένας από τους σεναριογράφους της σειράς. Παρόλα αυτά, μετά από 3-4 επεισόδια, έγινε φανερό πως ο ρόλος του Χλαπάτσα είχε την ελευθερία να εκφράζεται και να συμπεριφέρεται όπως ήθελε, πάντα όμως μέσα από το πρίσμα του σεναρίου.
Ο ηθοποιός θυμήθηκε επίσης την ιδιαίτερη σημασία του ονόματος του χαρακτήρα του, που στην πραγματικότητα ήταν «Σπιουνέας Τρύφων», αλλά το παρατσούκλι «Χλαπάτσας» έμεινε και αναγνωρίστηκε από το κοινό, όχι μόνο στο στρατό, αλλά και στην καθημερινή ζωή. «Όλοι αναγνώριζαν αυτόν τον ήρωα, όχι μόνο στον στρατό, αλλά στην κοινωνία. Υπάρχει στην κοινωνία και είναι κομμάτι της», συμπλήρωσε ο Δημήτρης Φραγκιόγλου, δείχνοντας πόσο κοντά ήρθε ο χαρακτήρας του στο κοινό και πόσο ταυτίστηκε με τον κοινωνικό ιστό της εποχής.
Η «Της Ελλάδος τα παιδιά» συνεχίζει να έχει μια θέση στην καρδιά του κοινού, και η εξομολόγηση του Δημήτρη Φραγκιόγλου για την πορεία της σειράς και τη συμμετοχή του σε αυτή αποδεικνύει ότι μερικές φορές η τηλεόραση δεν είναι απλώς δουλειά, αλλά και μια ευχάριστη και αξέχαστη εμπειρία που μένει στην ιστορία.