Ο Χρήστος Μάστορας βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή Στούντιο 4, όπου μοιράστηκε τις αναμνήσεις του από την περίοδο που η οικογένειά του επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα. Με συγκίνηση, αναφέρθηκε στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα τους σε εκείνη τη δύσκολη φάση και τους βοήθησαν να ξεκινήσουν μια νέα ζωή.
Ο τραγουδιστής εξήγησε πως τόσο οι επαναπατριζόμενοι όσο και οι μετανάστες αντιμετώπισαν παρόμοιες δυσκολίες, επισημαίνοντας ότι οι διαχωρισμοί δεν έχουν νόημα. Μεταξύ άλλων, μίλησε για τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση που έχει με τον τόπο καταγωγής του, το Βοδίνο, στην περιοχή της Βόρειας Ηπείρου.
Η στήριξη που έλαβαν στην Ελλάδα «Όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα, μας φιλοξένησε μια οικογένεια στο Κουκάκι, με την οποία ο πατέρας μου συνεργάστηκε για να τους κάνει κάποιες οικοδομικές εργασίες. Έτσι περάσαμε τον πρώτο μήνα μας εδώ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, ευχαρίστησε την οικογένεια Δρακοπούλου, που, όπως είπε, βοήθησε τον πατέρα του να αναγνωρίσει το πτυχίο του μέσω του ΔΙΚΑΤΣΑ και να πιάσει δουλειά στη ΒΙΟΧΑΛ. «Αυτή η στήριξη μας επέτρεψε να σταθούμε γρήγορα στα πόδια μας και να αποφύγουμε μεγάλες δυσκολίες», πρόσθεσε.
Η σχέση του με το χωριό του Αναφερόμενος στις επισκέψεις του στο χωριό του, ο Χρήστος Μάστορας τόνισε τη συγκίνηση που νιώθει κάθε φορά που επιστρέφει εκεί. «Έχω τον παππού μου στο χωριό, που είναι ένας ελεύθερος άνθρωπος, με ξεχωριστό πνεύμα. Δεν ήθελε ποτέ να έρθει στην Αθήνα. Όταν βρίσκομαι εκεί, δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Είναι ο τόπος όπου έζησα μοναδικές οικογενειακές στιγμές με τον παππού, τη γιαγιά και την προγιαγιά μου», ανέφερε.
Κλείνοντας, ο Χρήστος Μάστορας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την πορεία της οικογένειάς του, τονίζοντας τη σημασία της αισιοδοξίας και της σκληρής δουλειάς. «Αισθάνομαι πολύ τυχερός για όσα έχουμε καταφέρει», κατέληξε.