Ήταν Αύγουστος του 1995, όταν ο Παναθηναϊκός, με μία ανακοίνωση εννέα μόλις λέξεων, έκανε γνωστή την μεγαλύτερη μεταγραφή στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ. Ο Ντομινίκ Γουίλκινς, ένας από τους πιο εντυπωσιακούς παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ, έφτασε στην ελληνική πρωτεύουσα την 1η Σεπτεμβρίου 1995, για να αλλάξει την ιστορία του Παναθηναϊκού και να τον οδηγήσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1960 κοντά στο Παρίσι, με πατέρα στρατιωτικό, μεγάλωσε σε Ντάλας και Βαλτιμόρη, όπου γνώρισε το μπάσκετ. Στα μαθητικά του χρόνια στη Βόρεια Καρολίνα έκανε θραύση και απέκτησε το παρατσούκλι «Human Highlight Film». Στη συνέχεια φοίτησε στο Κολέγιο της Τζώρτζια και το 1982 επιλέχθηκε στο Νο3 του Draft από τους Γιούτα Τζαζ, χωρίς όμως να αγωνιστεί ποτέ εκεί, καθώς η καριέρα του συνδέθηκε με τους Ατλάντα Χοκς (1982-94). Ακολούθησαν οι Κλίπερς (1994) και οι Μπόστον Σέλτικς (1994-95).
Οι διακρίσεις του ήταν πολλές: 9 φορές All Star, μια φορά στην καλύτερη πεντάδα, τέσσερις στη δεύτερη, πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ το 1986, δύο φορές νικητής στον διαγωνισμό καρφωμάτων και όγδοος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ εκείνη την περίοδο.
Το πρώτο lockout του ΝΒΑ και η μέτρια σεζόν του στη Βοστώνη άνοιξαν τον δρόμο για μία από τις μεγαλύτερες μεταγραφές που έγιναν ποτέ στην Ευρώπη. Οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι του πρόσφεραν διετές συμβόλαιο 7 εκατ. δολαρίων, ποσό μυθικό για την εποχή, και ο Γουίλκινς, στα 36 του, πήρε το αεροπλάνο για την Αθήνα. Η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού ήταν λιτή, όμως η υποδοχή θύμιζε… μεσσία: στις 1 Σεπτεμβρίου 1995 περίπου 5.000 φίλαθλοι τον περίμεναν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, προκαλώντας χάος στην Ποσειδώνος.
Η προσαρμογή του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν ήταν εύκολη. Η σχέση του με τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς ήταν τεταμένη, ενώ τα πρώτα αποτελέσματα έδωσαν τροφή για το σύνθημα των αντιπάλων «Ήρθες στην Ελλάδα για πικνίκ, Ντομινίκ!». Παρ’ όλα αυτά, σε κρίσιμες στιγμές έδειξε την κλάση του. Στο ντέρμπι της 19ης Νοεμβρίου 1995 απέναντι στον Ολυμπιακό, αν και στο πρώτο μέρος ήταν αρνητικός, επέστρεψε και με καθοριστικούς πόντους οδήγησε τον Παναθηναϊκό στη νίκη (66-61).
Η σεζόν του στιγματίστηκε από προσωπικές τραγωδίες: ο πατέρας του έπεσε σε διαβητικό κώμα και «έφυγε» στις 27 Δεκεμβρίου, ενώ λίγο αργότερα έχασε και τη γιαγιά του. Οι απουσίες του και οι μέτριες εμφανίσεις δημιούργησαν ένταση με την ομάδα, ωστόσο στη συνέχεια βρήκε ξανά ρυθμό. Στον προημιτελικό Κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό έκανε «όργια» με 32 πόντους και 11 ριμπάουντ, ενώ στον τελικό με τον Ηρακλή είχε 25 πόντους και 14 ριμπάουντ, κατακτώντας το Κύπελλο.
Η κορυφαία στιγμή του ήρθε στο Final Four του Παρισιού το 1996. Με 35 πόντους στον ημιτελικό απέναντι στην ΤΣΣΚΑ και 16 πόντους, 10 ριμπάουντ και καθοριστική παρουσία στον τελικό με την Μπαρτσελόνα (67-66), αναδείχθηκε MVP και οδήγησε τον Παναθηναϊκό στο πρώτο ευρωπαϊκό του τρόπαιο.
Ωστόσο, ούτε η κατάκτηση της Ευρωλίγκας έφτιαξε τις σχέσεις του με τον Μάλκοβιτς. Στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος απέναντι στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε ελάχιστα λόγω τραυματισμού και σύντομα επέστρεψε στις ΗΠΑ. Κυκλοφόρησαν φήμες πως έφυγε βιαστικά και άφησε οικονομικές εκκρεμότητες, όμως η ιστορία έγραψε πως ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε το status του Παναθηναϊκού.
Μετά την Ελλάδα αγωνίστηκε στους Σαν Αντόνιο Σπερς (1996-97, με 18,2 πόντους και 6,4 ριμπάουντ μ.ό.), πέρασε από τη Φορτιτούντο Μπολόνια, συνθέτοντας ένα «καυτό» τρίο με Μάγερς και Ρίβερς, και ολοκλήρωσε την καριέρα του στους Ορλάντο Μάτζικ πλάι στον αδερφό του Τζέραλντ.
Η μεταγραφή του Ντομινίκ Γουίλκινς στον Παναθηναϊκό παραμένει ως σήμερα σημείο αναφοράς. Με 3,5 εκατ. δολάρια εγγυημένο μισθό την πρώτη χρονιά και μπόνους 300.000, σε εποχή χωρίς social media, η άφιξή του στην Αθήνα προκάλεσε παγκόσμιο σεισμό. Και το σημαντικότερο: χάρισε στον Παναθηναϊκό το πρώτο του ευρωπαϊκό, αλλάζοντας για πάντα την ιστορία του συλλόγου.
Το 2019, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, έβγαλε στο φως της δημοσιότητας το συμφωνητικό του Αμερικανού αστέρα με τον Παναθηναϊκό, γεμίζοντας νοσταλγία τους οπαδούς του τριφυλλιού αλλά και όλους τους λάτρεις του αθλήματος. Αξίζει να σημειωθεί οτι το συμβόλαιο επεκτεινόταν μέχρι και τη σεζόν 1997-1998 (το ποσό ανέβαινε στα 4 εκατ. δολάρια για την 3η σεζόν), όμως τελικά η συνεργασία των δύο πλευρών δεν συνεχίστηκε. Κι αυτό καθώς ο Ντομινίκ επέστρεψε στον «μαγικό κόσμο» φορώντας τη φανέλα των Σαν Αντόνιο Σπέρς.
